Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

Φωτογραφικό ημερολόγιο 2015 - Εβδομάδα #4

Και μετά το γκρίζο, έρχεται για λίγο η φυγή...

Το "Ταξίδι" λοιπόν ήταν το θέμα μου για την εβδομάδα #4 στο φωτογραφικό μου ημερολόγιο.

Ταξίδι στην πόλη, στην καθημερινότητα, ταξίδι μακρινό, δίπλα σε αυτούς που με κάνουν να χαμογελώ, δίπλα σε αυτούς που αγαπώ όσο τίποτε άλλο...

22/365 "Διαδρομή"


23/365 "Καθ' οδόν"



24/365 "Το φως και η σκιά"


 
  25/365 "Πορτραίτο"



26/365 "Ταξίδι στον χρόνο"


27/365 "Επιστρέφοντας"


28/365 "Βουτιά στην καθημερινότητα"


Και κάπως έτσι, μια ακόμη εβδομάδα κλείνει.

Δεν ήταν ακριβώς όπως την είχα φανταστεί... Η προσμονή φαίνεται πως καμιά φορά δημιουργεί προβλήματα. Περάσαμε όμως όμορφα, γεμίσαμε τις μπαταρίες μας, αφήσαμε την φαντασία μας να μας ταξιδέψει, γνωρίσαμε καινούρια μέρη...

Για την επόμενη εβδομάδα λοιπόν, αφήνουμε πάλι την φαντασία μας να μας ταξιδέψει.

Αυτή την φορά στον μαγικό κόσμο της παιδικής ζωγραφικής!

Μέχρι την επόμενη εβδομάδα, βγάλτε την φωτογραφική μηχανή, το κινητό σας και κρατήστε ζωντανές τις στιγμές σας! Είναι πολύτιμες!!!

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

"Τέσσερις Μικρές Καληνύχτες" στις Μικρές Ιστορίες

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΑΝΑΒΑΛΛΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΕΧΝΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ!!!

Τι δουλειά μπορεί να κάνει μια μάγισσα που το μόνο της ταλέντο είναι η περιέργεια;
Τι γυρεύουν τρεις μικροί φίλοι στο ρουθούνι ενός γίγαντα;
Θα βρεθεί κανείς να εκτιμήσει το τραγούδι ενός φάλτσου νάνου;
Ποιόν θα διαλέξουν τελικά οι λύκοι για βασιλιά;

Αν θέλετε να μάθετε την απάντηση δεν έχετε παρά να βρεθείτε στις Μικρές Ιστορίες (Δημητρακοπούλου 70, Κουκάκι, ΜΕΤΡΟ Συγγρού/Φιξ) την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου στις 12:00.

Η μουσικοθεατρική ομάδα Πιτς Φιτίλι παρουσιάζει τις "Τέσσερις Μικρές Καληνύχτες", μια παράσταση δραματοποιημένης αφήγησης, με ζωντανή πρωτότυπη μουσική, τραγούδια και διαδραστικά παιχνίδια. Μια μάγισσα, ένας Λύκος, ένας Γίγαντας και ένας νάνος, μας παίρνουν απ’ το χέρι και μας ταξιδεύουν σε έναν μαγικό κόσμο, όπου οι «καληνύχτες» ξυπνάνε, οι αδυναμίες γίνονται δύναμη και η διαφορετικότητα πολύτιμο συστατικό για δυνατές και πολύχρωμες φιλίες!

 

Η παράσταση βασίζεται στα παραμύθια:

Η Τρίτη Μάγισσα της Μαρίας Αγγελίδου
Ο Βασιλιάς Λύκος της Ιωάννας Μπαμπέτα
Οι τρεις Φίλοι του Γίγαντα της Καλλιόπης Κύρδη
Ο Φάλτσος Νάνος της Ράνιας Μπουμπουρή

από τη σειρά Μικρές Καληνύχτες των Εκδόσεων Μεταίχμιο.

Η παράσταση απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 2 έως 8 ετών.

Η ομάδα Πίτς Φιτίλι αποτελείται από τους Μαρία Τερζάκη (ηθοποιός, εμψυχώτρια), Σταυρούλα Παυλίκου (μουσικός, μουσικοθεραπεύτρια) και Δημήτρη Κουφογιώργο (μουσικός, συνθέτης).

ΜΟΝΟ για τους φίλους της ομάδας" Κάθε μέρα Γονείς" οι Μικρές Ιστορίες προσφέρουν μειωμένο εισιτήριο, 8 ευρώ. Για να κρατήσετε θέση θα πρέπει να καλέσετε στο τηλέφωνο 210-9227730 ή στο info@mikresistories.gr γράφοντας το όνομα σας, τον αριθμό των θέσεων που θέλετε να κλείσετε, το τηλέφωνό σας και φυσικά ότι είστε μέλος της ομάδας "Κάθε μέρα Γονείς".

Καλή διασκέδαση και θα χαρώ πολύ να δω τις φωτογραφίες σας!

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

Πήγαμε στο Ίδρυμα Ευγενίδου - Ο Μαγεμένος Ύφαλος

Μια από τις βόλτες που κάναμε τον Δεκέμβριο, παρέα με την γιαγιά μας, ήταν στο Ίδρυμα Ευγενίδου, στο Πλανητάριο. Μετά την πρώτη μας πολύ πετυχημένη επίσκεψη στην παράσταση Η Ζωή του κύριου Δεντρούλη αποφασίσαμε να δούμε μια ακόμη ταινία που προβάλλεται στο Πλανητάριο για μικρά παιδιά (από 3 ετών, όπως μας είπαν), τον "Μαγεμένο Ύφαλο".



Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

Φωτογραφικό ημερολόγιο 2015 - Εβδομάδα #3

Black and White...

Ασπρόμαυρο το θέμα, όπως και η διάθεση μου αυτές τις μέρες. Λίγο γκρίζα, σκεπτική, θλιμμένη, θυμωμένη, μελαγχολική...

Θα περάσει και το ξέρω, αλλά υπάρχει ένα κενό αυτές τις μέρες που δεν αναπληρώνεται δυστυχώς. Και όσο η ζωή μας γεμίζει από τέτοια κενά, αναρωτιέμαι πώς συνεχίζουμε για να έχουν όλα αυτά ένα νόημα, για να μην χάνεται ο μόνος χρόνος που έχουμε, για να κοιτάζουμε τα παιδιά μας στα μάτια και να μην αισθανόμαστε φόβο και ματαιότητα...

Η φωτογραφία έχει γίνει μια καλλιτεχνική διέξοδος και το #φωτογραφισετο μια καθημερινή συνηθεια, μια ανάγκη και διέξοδος.

7 μέρες, 7 ασπρόμαυρες φωτογραφίες... και όλα θα πάνε καλά...

15/365 "Πονηρό χαμόγελο"


16/365 "Close up" 


 17/365 "Γειτονια"


18/365 "Παρεακι ετών 14"


19/365 "Ουρανός" 


20/365 "Στο τραπέζι"


21/365 "Laundry day"


Βγάλτε πολλές φωτογραφίες! Δείτε το σπίτι, την γειτονιά, το φαγητό σας, την καθημερινότητά σας... αλλιώς.

Μέχρι την επόμενη εβδομάδα... με ταξιδιάρικες φωτογραφίες.

Σας φιλώ!

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

Χρόνια πολλά Αρούλη μου!

Πριν 6 χρόνια ήρθε στον κόσμο ο Αρούλης μου.

Το πλάσμα που χέρι χέρι πλέον με τον αδερφό του διαμορφώνει όλο μας τον κόσμο, μας μαθαίνει να βλέπουμε τα πράγματα με άλλα μάτια, μας επιτρέπει να γινόμαστε παιδιά, να γελάμε αυθόρμητα, να διασκεδάζουμε δίχως ενοχές και κρατήματα, μας μαθαίνει να αγαπάμε ολοκληρωτικά, να συγχωρούμε, να χαμογελάμε, να θέλουμε το παραπάνω, να μην συμβιβαζόμαστε, να αγαπάμε τον εαυτό μας για αυτό που είναι -στα μάτια σου άλλωστε είμαστε τέλειοι.


Κι ενώ ετοιμαζόμαστε για ένα superhero party, δεν μπορούσα να μην σκεφτώ όσα γενέθλια έχουμε γιορτάσει μέχρι σήμερα!

 

Και σήμερα είσαι 6 χρονών! Απίστευτο μου φαίνεται, πώς κύλησε ο χρόνος δίπλα σου, τι υπέροχος άνθρωπος έχεις γίνει, πόσο με μαγεύει ο χαρακτήρας σου, οι ευαισθησίες σου, ο συναισθηματικός σου κόσμος, το χιούμορ σου, ο τρόπος που προσεγγίζεις τα πάντα...


Χρόνια σου πολλά αγάπη μου! Μόνο χαμόγελα να σε συντροφεύουν στην ζωή σου.

Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2015

Μα πήρα κι άλλο βραβείο; Ευχαριστώ!!!

Με μεγάλη μου χαρά, αλλά και έκπληξη πρέπει να σας πω, είδα πως τρεις αγαπημένες blogger μου χάρισαν ένα ακόμη βραβείο! Το Νηπιαγωγείο... mou!, το Beauty harmony και το Cheap smart toys μου έκαναν την τιμή να μου χαρίσουν το βραβείο Liebster! Και σε ποιόν δεν αρέσουν τα βραβεία, έτσι δεν είναι;



Το συγκεκριμένο βραβείο όμως είναι σημαντικό και για έναν ακόμη λόγο. Το "Liebster Award" είναι ένα εικονικό βραβείο που χρησιμεύει για να εξαπλωθούν αλυσιδωτά και να γίνουν γνωστά blogs με λιγότερους από 200-300 followers. Είναι ένα σημαντικό εργαλείο για να γίνουν ακόμα περισσότερα blogs ευρύτερα γνωστά στο διαδίκτυο! Σας ευχαριστώ πάρα πολύ κορίτσια που με επιλέξατε και σας στέλνω όλη μου την αγάπη και την θετική ενέργεια!

Οι κανόνες του βραβείου είναι οι εξής:

1) Ευχαριστείτε τον blogger που σας έχει προτείνει και θα αναρτάτε τη διεύθυνση του blog του. Συμπεριλάβετε στην ανάρτησή σας το εικονίδιο του Liebster award είτε με αντιγραφή και επικόλληση, είτε χρησιμοποιώντας το σαν widget ή gadget.
2) Απαντήστε σε 10 ερωτήσεις που θα σας θέσει ο blogger o οποίος σας απένειμε το βραβείο.
3) Προτείνετε άλλα 10 blogs με λιγότερους από 200-300 followers και συντάξτε μία λίστα ερωτήσεων για τα blog αυτά που οι κάτοχοι τους θα πρέπει να απαντήσουν.
4) Αναρτήστε την υποψηφιότητα για το βραβείο σε κάθε ένα από τα 10 blogs που έχετε επιλέξει και παρέχετε ένα link του post σας ώστε να ενημερωθούν οι κάτοχοι σχετικά το βραβείο Liebster σε περίπτωση που δεν το γνωρίζουν.

Ορίστε και οι δικές μου απαντήσεις στις 10 ερωτήσεις του παιχνιδιού!

1) Γιατί ξεκινήσατε το blog; 

Με τον ερχομό του πρώτου μου παιδιού, άρχισαν να προκύπτουν πολλές ανάγκες. Μια από αυτές ήταν η ανάγκη να μιλήσω σε άλλες μαμάδες, να γνωριστούμε, να μοιραστούμε τις εμπειρίες μας. Κυρίως όμως ήθελα να εξωτερικεύσω όσα ένιωθα, καλά και κακά, με έναν τρόπο να κάνω κι εγώ την ψυχανάλυσή μου

2) Πείτε μας λίγο τι σας ενθουσιάζει;

Με ενθουσιάζει η χαρά που μου προσφέρουν τα απλά καθημερινά πράγματα, μια ταινία που με κάνει να κλάψω ή να γελάσω, ένα λαχταριστό γλυκό, το βλέμμα των παιδιών μου όταν μου λένε πως είμαι η καλύτερη μαμά του κόσμου, μια ωραία φωτογραφία που τράβηξα, τα ανιψάκια μου, η αγάπη του άντρα μου!

3) Γιατί πιστεύετε ότι τα σχόλια και η επικοινωνία βοηθούν τους bloggers και με ποιο τρόπο; 

Βοηθούν γιατί αισθάνεσαι ότι δεν είσαι μόνος. Υπάρχουν κι άλλοι σαν εσένα, που νιώθουν την ανάγκη να το μοιραστούν μαζί σου. Με το σχόλιο έρχεται και η ικανοποίηση ότι κάτι που έγραψες έχει αγγίξει έναν άνθρωπο που μπορεί να μην τον ξέρεις καν. Τι ομορφότερο και πιο γνήσιο από αυτό;

4) Για ποια πράγματα μιλάτε στο blog σας; 

Μοιράζομαι την καθημερινότητα με την οικογένειά μου, από ένα απόγευμα στο σπίτι, μέχρι μια παράσταση στο θέατρο. Ξεδιπλώνω το κουβάρι που κρύβεται μέσα στο μυαλό μου, εξωτερικεύεω συναισθήματα που νομίζω πως κάποια στιγμή έχουν αισθανθεί όλοι οι καθημερινοί γονείς. Οι γονείς που πιεσμένοι από την καθημερινότητα, τα δικά τους τραύματα, τις δικές τους εμπειρίες, προσπαθούν να μεγαλώσουν ανεξάρτητους, υγιείς ανθρώπους, με ενσυναίσθηση και σεβασμό.

5) Έχετε δημιουργήσει μια φιλική σχέση με άλλους bloggers; Έχετε γνωριστεί ποτέ προσωπικά;

Ναι! Και πολύ χαίρομαι για αυτό. Πρόσφατα συνάντησα κι άλλες μαμάδες blogger και φυσικά με αρκετές ανταλλάσσουμε μηνύματα εδώ και καιρό. Όταν τα λόγια αποκτούν και πρόσωπο, όταν αποκτάς προσωπική επαφή, αυτό είναι αναντικατάστατο.

6) Πώς φαντάζεστε το blog σας σε δύο χρόνια; Τι θα θέλατε να δείτε να μεγαλώνει / να αλλάζει και με ποιο τρόπο; 

Θα ήθελα να το δω να μεγαλώνει, να φιλοξενεί σκέψεις κι άλλων ανθρώπων, να καταπιάνεται και με άλλα θέματα, να αποκτήσει πιο όμορφες φωτογραφίες. Θα ήθελα όμως να μείνει το ίδιο γνήσιο και αληθινό όσο το αισθάνομαι τώρα. Θα ήθελα να μιλάει στους ανθρώπους σαν να με γνωρίζουν!

7) Τι είναι αυτό που κάνετε καλύτερα; 

Ακούω!

8) Πόσο χρόνο αφιερώνετε στο blog σας; 

Όχι όσο θα ήθελα, αν και τους τελευταίους δύο μήνες είμαι εξαιρετικά συνεπής, προγραμματισμένη και έχω οργανώσει τον χρόνο μου με τέτοιο τρόπο ώστε να μην το παραμελήσω όπως έκανα στο παρελθόν.

9) Πώς γεννιούνται τα post σας; 

Μέσα από την καθημερινότητα! Από τι άλλο;

10) Ευχές για τον αναγνώστη.

Υγεία, χιούμορ, ανοικτό μυαλό και αγάπη, άφθονη, απεριόριστη, δίχως ενοχές!

Τα blogs στα οποία απονέμω με τη σειρά μου το βραβείο είναι: 

  1. Μάνα μανούλα μαμά 
  2. Craft with mom
  3. Mamas 'n' papas
  4. Mama Petounia
  5. Άκου και μένα μαμά
  6. Αντιγονίδιο
  7. Pollyanna's days
  8. 2-3 πράγματα που δεν ξέρω για αυτήν
  9. Παιδική γωνιά
  10. Ecoslings

Ευχαριστώ πολύ για μια ακόμη φορά για το διπλό μου βραβειάκι!
Περιμένω να διαβάσω και τις δικές σας αναρτήσεις!

Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2015

Ο απόηχος μιας συνάντησης μαμαδοbloggers

Όταν ξεκίνησα να γράφω δεν φανταζόμουν ποτέ πού θα με πάει... Δεν ήμουν σίγουρη ποιός με διαβάζει, αν έχω κάτι να πω, τι τέλοσπάντων θέλω να βγει μέσα από όλο αυτό.

Διάβαζα άλλους blogger με θαυμασμό για τα υπέροχα κείμενά τους και τις πανέμορφες φωτογραφίες τους. Πρέπει να σας πω ότι είχα ξεχωρίσει καταρχήν το My lovable baby και το Kapa. Me without you... tea without a biscuit! "Τι ωράια που γράφουν!", σκεφτόμουν... "Ποιοί είναι αυτοί οι άνθρωποι άραγε; Πώς θα ήταν αν τους γνώριζα; Θα ήταν αυτό που έχω μέσα στο μυαλό μου;".

Και ξαφνικά μαθαίνω για τις Ψηφιακές Γειτονιές. "Εκεί θα πάω!", σκέφτηκα. "Να γνωρίσω ανθρώπους, να μιλήσουμε, να μάθω πράγματα, να λύσω απορίες, να μυηθώ σε αυτόν τον υπέροχο κόσμο...". Και δείλιασα... Δεν πήγα. Είχα εγώ κάτι να πω; Ποιός θα ήθελε να μιλήσει με μια πρωτάρα blogger; Και δεν πήγα ούτε την δεύτερη χρονιά! Ξανά το ίδιο συναίσθημα, ο ίδιος φόβος, η ίδια ανασφάλεια, αυτή η αγωνία αν θα έδινε κανείς σημασία σε ένα νέο πρόσωπο που δεν ήξερε πού πάνε τα τέσσερα.

Και συνέχισα να γράφω. Πέρασαν αρκετοί μήνες. Γνώρισα κι άλλα blog, έμαθα πώς να κινούμαι καλύτερα μέσα στο δικό μου, κατάλαβα πόσο λυτρωτικό και συνάμα απολαυστικό είναι να γράφεις, να ξεδιπλώνεσαι σε έναν κόσμο άγνωστο, αλλά τόσο πρόθυμο να σε διαβάσει. Κάπου εκεί ήρθε η ομάδα Μαμαδο-blogs.

Έτσι ξεκίνησε και η πρώτη ουσιαστική επαφή με αυτές τις γυναίκες. Διαφορετικές μεταξύ τους, μοιράζονται την αγάπη τους για το blogging, τους προβληματισμούς και τις σκέψεις τους. Ήρθανε τα σχόλια στο blog, τα μηνύματα και μια αίσθηση ότι τελικά έχουμε περισσσότερα κοινά από όσα νόμιζα. Πόσο λάθος είχα κάνει! Πόσο λίγα ήξερα για τους ανθρώπους που εκτίθενται μέσα από τα γραπτά τους, μέσα από τις φωτογραφίες τους, μέσα από τις καθημερινές τους σκέψεις και συνήθειες, τα χόμπι τους, που τόσο απλόχερα μοιράζονται με μερικές δεκάδες άγνωστα άτομα!

Και επιτέλους μετά από μήνες έγινε και η πρώτη μας συνάντηση!


Η Μάχη (Μomma's daily life), η Ευαγγελία (Annoula' s mom), η Αναστασία (Sunday spoon), η Μένια (Καρκινάκι), η Ελένη (Craft with mom), η Αλεξανδρα (Craftland), η Αθηνά (Craft-cook-love), η Εύη (Mamas 'n' papas), η Κάλη (Ανθομέλι) και η Ασπασία (My lovable baby, ναι βρε παιδιά, η πρώτη blogger που άρχισα να διαβάζω συστηματικά) ήταν εκεί. Ο χρόνος δεν ήταν αρκετός, δεν μπόρεσα να μιλήσω με όλες τους όσο θα ήθελα, αλλά όσα δεν είπαμε με λόγια τα είπαμε με βλέμματα, me μηνύματα που ακολούθησαν και μια προσμονή για την επόμενή μας συνάντηση.
 

Φωτογραφία: Ελένη Καραγιαννίδου

Σαν να γνωριζόμασταν από καιρό δεν υπήρχε αμηχανία. Μιλήσαμε σαν μαμάδες, σαν blogger, συζητήσαμε το παρακάτω, κοντοσταθήκαμε σε προβληματισμούς. Ούτε τις μισές μου σκέψεις βέβαια δεν είπα, αλλά τι να κάνουμε, θα ήθελα μια ολόκληρη μέρα για να μιλήσω με όλες και να ρωτήσω όλα όσα ήθελα να μάθω.

Φυσικά και ο μικρούλης μου πέρασε υπέροχα, αφού μεταμορφώθηκε σε καπετάνιο ενός τεράστιου πειρατικού καραβιού και είχε την ευκαιρία να εξασκηθεί στην σκοποβολή με ένα ηλεκτρονικό νεροπίστολο (εντάξει, το παιδί ενθουσιάστηκε με το συγκεκριμένο παιχνίδι!). Και φυσικά παρέα με τον Άρη κάνανε και μια ακόμη γνωριμία, αποκτήσαnε έναν καινούριο φίλο όπως μου είπαν φεύγοντας, τον Ντινούλη της πανέμορφης Εύης!


Η ουσία είναι ότι θα τα ξαναπούμε σύντομα. Σε δυάδες, τριάδες ή όλες μαζί; Σίγουρα όμως την επόμενη φορά θα έρθουν ακόμη περισσότερες. Αν είσαι και εσύ που με διαβάζεις αυτή την στιγμή καινούριος/α blogger να θυμάσαι: μίλα, μη φοβάσαι, μπορείς να προσεγγίσεις τους ανθρώπους που διαβάζεις πολύ πιο εύκολα από ότι νομίζεις. Γιατί οι blogger δεν θα ήταν blogger αν δεν ήθελαν να μιλήσουν σε σένα, σε μένα, στον διπλανό μου. Και πού ξέρεις, μπορεί να έχεις την ευκαιρία να τους γνωρίσεις κι από κοντά, γιατί είναι τελικά σαν κι εσένα! Απλοί, υπέροχοι άνθρωποι!!!

Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2015

Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2015

Φωτογραφικό ημερολόγιο 2015 - Εβδομάδα #2

ΠΡΟΣΟΧΗ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΧΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ.
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΟΣΟΙ ΚΑΝΟΥΝ ΔΙΑΙΤΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΟΙ.

Συνεχίζεται λοιπόν το φωτογραφικό ημερολόγιό μου για το 2015.

Εβδομάδα #2 και για να κινούμαι λίγο πιο στοχευμένα αποφάσισα να μου ορίσω και θέμα φωτογράφισης. Για 7 ημέρες λοιπόν φωτογραφίζω "το φαγητό". Αφορμή για την συγκεκριμένη θεματολογία είναι η απόφαση που πήρα (ναι, ναι και είναι οριστική). να ξεκινήσω δίαιτα!

Η απόφαση είναι τελική και η προσπάθεια έχει ξεκινήσει και επίσημα! Μέχρι το φετινό καλοκαίρι πρέπει να έχω αδυνατίσει.

7 ημέρες, 7 φαγητά, λίγο πριν την μεγάλη απόφαση!

8/365 "Φάρμακο..."

9/365 "Indian chicken korma. Nothing compares to it!"


10/365 "Δεν ειναι κάθε μερα korma!"

 
11/365 "Μαριναρισμενα χοιρινά φιλετακια. Πρεπει να τα δοκιμασεις!"


12/365 "Ανατολιτικη διαθεση"


13/365 "Κοτομπουκιες για τους μικρούς μου πειρατές!" 


14/365 "Ομελετα φούρνου με κολοκυθακια, λουκάνικο και τυρί"


Και κάπως έτσι έκλεισε μια ακόμη φωτογραφική εβδομάδα. Με νόστιμο, σπιτικό φαγητό.

Για να δώσει την σειρά της σε μια νέα, ελπίζω καλύτερη, με λιγότερο φαγητό (δυστυχώς), αλλά περισσότερη καλή διάθεση, χαμόγελα (που τα έχω τοσο ανάγκη αυτή την στιγμή), λιγότερα νεύρα, ελπίδα πως όλα θα πάνε καλύτερα...

Μέχρι τη επόμενη εβδομάδα, με #φωτογραφισετο black & white.

Σας φιλώ!

Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015

Η βιβλιοθήκη των παιδιών μου

Έφτασε και η ώρα να φτιάξουμε την παιδική μας βιβλιοθήκη!

Εδώ λοιπόν θα βρίσκετε τις βιβλιοπροτάσεις μας. Η λίστα θα ανανεώνεται συχνά, οπότε μην ξεχνάτε να αποθηκεύσετε το link της ανάρτησης!

Καλή ανάγνωση!



Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2015

Guest post - Μια υπερήφανη μαμά!

Εδώ και αρκετό καιρό προσπαθώ να την πείσω να μου δώσει ένα κείμενο για την κατάσταση στους παιδικούς σταθμούς. Μήνες προσπαθώ να την σπρώξω να γράψει για την μέχρι τώρα εμπειρία της, λιγοστή αλλά σημαντική πιστεύω, δίπλα στα παιδιά με αναπηρία. Και χθες, εκεί που δεν το περίμενα, μου είπε πως μου έχει στείλει ένα κείμενο για το blog.

Αναφέρομαι στην αδερφή μου, την Φωτεινή, τον άνθρωπο στον οποίο εμπιστεύτηκα το 9 μηνών παιδί μου όταν επέστρεψα στην δουλειά, μαμά εδώ και 11 μήνες, αρχαιολόγος, σήμερα φοιτήτρια στο Τμήμα Προσχολικής Αγωγής. Ίσως διανύει την πιο δύσκολη φάση της ζωής της ως μαμά μέχρι σήμερα. Και ΤΩΡΑ αποφάσισε να γράψει! Δεν λέω περισσότερα, θα βγάλετε μόνες/μόνοι τα συμπεράσματά σας.

Την ευχαριστώ, μόνο αυτό!

Στο τέλος του κειμένου η Φωτεινή έχει συγκεντρώσει και μερικούς πολύ χρήσιμους τίτλους βιβλίων, οι οποίοι φυσικά θα προστεθούν και στην δική μας βιβλιοθήκη.



Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2015

Παίζουμε "τα συναισθήματα"...

Από τις χειρότερες στιγμές των παιδιών μου, είναι αυτά τα βασανιστικά λεπτά που πρέπει να περιμένουν για κάτι να συμβεί: άργησε το ταξί, το ραντεβού μας, περιμένουμε να ανοίξει ένα κατάστημα... Έχουμε τέλοσπάντων 5-10 λεπτά να "σκοτώσουμε", τα οποία μπορεί να μας φανούν ατελείωτα, γιατί τα παιδιά μπορεί να δυσκολευτούν ή απλά δεν θέλουν να περιμένουν...

Παίζουμε λοιπόν ένα παιχνίδι που πάντα λειτουργεί με απόλυτη επιτυχία. Εγώ κάνω την αρχή και αυτά συνεχίζουν και συνεχίζουν...

Λέγεται "Ας δείξουμε τα συναισθήματά". Τους λέω λοιπόν ένα συναίθημα, π.χ "είμαι θυμωμένος" και τα παιδιά πρέπει να κάνουν την φατσούλα του θυμωμένου. Και πάει λέγοντας... Φυσικά, όταν τα παιδιά παίρνουν το παιχνίδι στα χέρια τους, το παιχνίδι μπορεί να αλλάξει ελαφρώς...

Κάπως έτσι περάσαμε πρόσφατα ένα πεντάλεπτο στην είσοδο της πολυκατοικίας μας περιμένοντας ένα ταξί. Το διασκέδασαν τόσο πολύ που συνεχίσαμε και μέσα στο αυτοκίνητο.

Δοκιμάστε το! Θα περιμένω τις εντυπώσεις σας!!!



Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2015

Καλή χρονιά project "Φωτογράφισέ το"

Αλλιώς είχα ξεκινήσει αυτή την ανάρτηση χθες. Με κέφι! Πολύ κέφι, δημιουργική διάθεση και πολλές αποφάσεις. 

Η εβδομάδα όμως έκλεισε με τον χειρότερο τρόπο. Σήμερα έφυγε από την ζωή μια πολυαγαπημένη φίλη. Ένας αγαπημένος άνθρωπος, ένας νέος αγαπημένος άνθρωπος, μαμά ενός μικρού αγοριού, φίλη λατρεμένη και μοναδική με όλα της τα καλά και τα στραβά.  

Έχω πολλά να πω και να γράψω για την Αλέκα... Δεν θα χωρούσαν σε μια ανάρτηση. Ίσως κάποια στιγμή επιχειρήσω να σας πω για αυτήν. Για την ώρα της αφιερώνω, όπου κι αν βρίσκεται τις πρώτες φωτογραφίες που τράβηξα για το 2015. Άλλωστε όπου κι αν πηγαμε μαζί με μια φωτογραφική μηχανή στο χέρι είμασταν! Φωτογραφίζαμε τα παιδιά μας και μιλούσαμε, μιλούσαμε...

Αντίο Αλέκα μου...

Αυτή λοιπόν είναι η συμμετοχή μου σε ένα project που ξεκίνησε πέρυσι τον Μάιο δυναμικά και συνεχίζει την καινούρια χρονιά ανανεωμένο. "Φωτογράφισέ το" λοιπόν στο Facebook, στο flickr και στο Instagram. Για να ανακαλύψετε ξανά την αγάπη σας για την φωτογραφία, για να απολαύσετε και να αναζητήσετε την μαγεία στην καθημερινοτητά σας, για να γνωρίσετε κι άλλους ανθρώπους και να μοιραστείτε το πάθος σας για τον φακό. Για να δημιουργήσετε ένα υπέροχο φωτογραφικό ημερολόγιο για το 2015. 

Οι φωτογραφίες μου θα ανεβαίνουν στον προσωπικό μου λογαριασμό στο instagram, όπου μπορείτε να με ακολουθήσετε, με το hashtag #φωτογραφισετο.
Όλες οι προηγούμενες συμμετοχές μου στο project "Φωτογράφισέ το" είναι συγκεντρωμένες εδώ.

Καλή φωτογραφική χρονιά να έχουμε!!!

1/365 Καλή χρονιά "Το πρώτο γλυκό της χρονιάς, η πρώτη μου βασιλόπιτα" 

 
2/365 "Souvlaki time!"


 3/365 "Παρεακι!"


 4/365 "Στα ξερά φύλλα"


5/365 "Κάρβουνα"


6/365 "Λέμε αντίο"

7/365 "Αντίο ρε φιλενάδα"