Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2015

"Μάθε παιδί μου να μοιράζεσαι!" 'Η μήπως όχι; (Guest post)

Όταν πριν μερικές εβδομάδες μου ζήτησε η Ζωή να γράψω ένα κείμενο για το blog της Mama Petounia η χαρά μου δεν περιγράφεται! Φυσικά δέχτηκα με τεράστια χαρά.

Την διαβάζω ανελλιπώς τα τελευταία χρόνια και είχα και την χαρά να την συναντήσω έστω και για λίγο, παρέα με την υπέροχη μικρή της. Έχω λατρέψει κάθε της φωτογραφία, έχω χαθεί σε κάθε της κείμενο και πραγματικά χαίρομαι που υπάρχουν τέτοιες μαμάδες στην blogόσφαιρα, που με τα κείμενά τους σε βάζουν σε σκέψη ενώ την ίδια ώρα σε χαλαρώνουν και σε ταξιδεύουν.

Αποφάσισα λοιπόν να γράψω για μια αγωνία, ένα άγχος που έχουν αρκετοί γονείς που έχω γνωρίσει μέχρι σήμερα, άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο: την ικανότητα το παιδιού τους να μοιράζεται.

Μη μου πείτε πως δεν το έχετε δει να γίνεται παντού, στις κούνιες, στα πάρτι, σε φιλικά σπίτια! Μη μου πείτε πως δεν το έχετε ξεστομίσει εσείς οι ίδιοι όταν το παιδί σας ξαφνικά σταμάτησε να μοιράζεται τα παιχνίδια του! Πόσες φορές δεν έχετε κοιτάξει το παιδί σας όλο αγωνία, πόσες φορές δεν αναρωτηθήκατε «Γιατί δεν μοιράζεται τα πράγματά του; Τι εγωισμός είναι αυτός; Πώς θα σκέφτονται για μένα οι άλλοι γονείς; Το παιδί μου θα γίνει ένα εγωιστικό, κακομαθημένο πλάσμα…».
Είναι σημαντικό να δίνουμε. Αδιαμφισβήτητα! Τι εννοούμε όμως όταν λέμε σε ένα παιδί ότι πρέπει να μοιράζεται; Τι σημαίνει "Μάθε παιδί μου να μοιράζεσαι!";

Η δική μου απάντηση βρίσκεται στο blog Mama Petounia, στην στήλη Φίλων γράμματα

Σε ευχαριστώ πολύ Ζωή!

6 σχόλια:

  1. Μάλλον οι άλλοι με κοιτάνε περίεργα όταν της λέω πως δεν είναι ανάγκη να μοιραστεί εαν δε θέλει! Χαχαχα!! Θα περάσω το βράδυ να δω και τα υπόλοιπα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς! Νομίζουν πως τα εκπαιδεύουμε στην αγένεια. Τι να πεις;

      Διαγραφή
  2. Συμφωνώ Μάγδα και ακολουθώ κι εγώ αυτήν την τακτική πια. Και μπορώ να πω ότι τα παιδιά μου μοιράζονται πέραν του δέοντος χωρίς να τα ωθήσω καθόλου προς αυτή την κατεύθυνση. Κι όταν δεν θέλουν να μοιραστούν τα καταλαβαίνω απόλυτα. Γιατί μήπως εμείς θέλουμε να τα μοιραζόμαστε όλα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό είναι το παράδοξο. Ενώ ως ενήλικες δεν δίνουμε τα βιβλία μας, τις ταινίες μας, τα ρούχα μας, ούτε καν σε κοντινούς φίλους, περιμένουμε τα παιδιά μας να μοιραστούν με αγνώστους τα πράγματα τους. Υπάρχει πιο τρελό πράγμα;

      Διαγραφή
  3. Μάγδα! Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και γι’αυτό σου το μοίρασμα στο blog μου… Είναι μεγάλη χαρά να μοιράζεσαι με ανθρώπους σαν κι εσένα και πιστεύω πως μόνο μέσα από την αγάπη και το μοίρασμα πάει ο κόσμος παραπέρα!
    Ελπίζω να τα ξαναπούμε σύντομα κι από κοντά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ σε ευχαριστώ Ζωή! Χωρίς να θέλω να πω πολλά, θα καταλάβεις εσύ, σε ευχαριστώ γιατί με το blog σου με κάνεις να μην αισθάνομαι σας ούφο!!!! Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...

      Διαγραφή