Archive

Αύγουστος 2015

Browsing

Ένα πλυντήριο αυτοκινήτων στην αυλή μας

Είναι πρωί, τα παιδιά έχουν ξυπνήσει από νωρίς, είστε στο χωριό και θέλετε να περάσει η ώρα ευχάριστα; Το ζήσαμε κι εμείς πριν μερικές μέρες και αντί να κλειστούμε μέσα είπαμε να αξιοποιήσουμε το πρωινό μας και να στήσουμε παιχνίδι στην αυλή. Τα δύο υλικά που δεν μας έχουν ποτέ απογοητεύσει είναι το νερό και η σαπουνάδα. Και στην αυλή με λίγη φαντασία και με σύμμαχο την ζέστη αποφασίσαμε να στήσουμε το δικό μας πλυντήριο αυτοκινήτων! Σκαρφιστήκαμε μια ολόκληρη ιστορία. Πως ζούμε σε ένα απομακρυσμένο χωριό και είμαστε υπάλληλοι σε ένα πλυντήριο αυτοκινήτων. Κάθε μέρα δουλεύουμε σκληρά, αλλά μας αρέσει η δουλειά μας γιατί αγαπάμε πολύ το νερό. Έτσι δεν χάσαμε καιρό! Ήρθε ο πρώτος μας πελάτης, ο οποίος είχε και πολλά οχήματα, τα οποία παρατάχθηκαν στην σειρά και με το λάστιχο στο χέρι αρχίσαμε να τα καταβρέχουμε! Όπως θα είδατε απαραίτητο αξεσουάρ για τους υπαλλήλους του πλυντηρίου είναι το…

Κουνούπια. Πώς τα αντιμετωπίζουμε;

Τα τελευταία χρόνια έχουμε δεινοπαθήσει με τα κουνούπια! Το δυσάρεστο είναι ότι δεν εμφανίζονται μόνο το καλοκαίρι αλλά δυστυχώς έχουν καθιερώσει την εμφάνισή τους όλο τον χρόνο. Και ενώ συνήθως αναζητούν τροφή την νύχτα, δεν είναι λίγες οι φορές που σε συγκεκριμένους χώρους (στο χωριό, σε μέρη όπου υπάρχουν νερά και πυκνή βλάστηση κ.α.) τα κουνούπια βασιλεύουν και μέσα στην ημέρα. Η κλασική και ευρέως διαδεδομένη μέθοδος για να τα αποφύγουμε είναι η χρήση αντικουνουπικών. Μπορείτε να βρείτε πολύ καλά σκευάσματα στο φαρμακείο, τα οποία είναι και φυτικά και πολύ αποτελεσματικά. Τα τελευταία χρόνια πολλοί προτιμούν, ειδικά για τα παιδιά, τα εντομοαπωθητικά βραχιόλια. Φοριούνται στο χέρι ή στο πόδι και αναδίδουν για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ένα άρωμα αιθέριων ελαίων το οποίο απωθεί τα κουνούπια, όπως η σιτρονέλα. Κατά τα άλλα μπορούμε να φοράμε ρούχα ανοιχτόχρωμα (τα σκούρα χρώματα προσελκύουν τα κουνούπια) και ανάλαφρα (η θερμότητα και ο ιδρώτας μας…

Φωτογραφικό Ημερολόγιο 2015 – Εβδομάδα #30

Λίγο πριν την μεγάλη έξοδο, υπάρχει αυτή η τελευταία στιγμή που πρέπει να σου θυμίσει πως η χρονιά ήταν δύσκολη (τι να λέμε τώρα;)… Και μετά έρχεται η φυγή, αυτή που την περιμένεις κάθε χρόνο πώς και πώς… 211/365 – 30/7/2015 «Και στα δύσκολα γελάμε…» 212/365 – 31/7/2015 «Ένα δώρο για τις δασκάλες μας» 213/365 – 1/8/2015 «Περιμένουμε την Νεράιδα των Δοντιών» 214/365 – 2/8/2015 «Για μπάνιο επιτέλους!» 215/365 – 3/8/21015 «ΑΕΚ supporter» 216/365 – 4/8/2015 «Αγαπημένο καλοκαιρινό φαγητό» 217/365 – 5/8/2015 «Διαγωνισμός γκριμάτσας» Μέχρι την επόμενη εβδομάδα… #‎φωτογραφισετο‬

Ανακαλύπτοντας τον μικρόκοσμο…

Μπορεί σε εσάς να μην ακούγεται τόσο δελεαστικό, συναρπαστικό και άκρως ελκυστικό, αλλά για τα περισσότερα παιδιά (αγόρια και κορίτσια) η παρατήρηση των εντόμων είναι αγαπημένη ασχολία. Τα τελευταία χρόνια λοιπόν που πηγαίνουμε στο χωριό έχουμε στην διάθεσή μας μια ανεξάντλητη πηγή, μια μοναδική ευκαιρία να δούμε έντομα και διάφορα έρποντα, να τα πιάσουμε, να τα παρατηρήσουμε, να τα μελετήσουμε και γενικώς να εξοικειωθούμε με το σπίτι τους, την φύση. Δεν σας λέω πως είναι η καλύτερή μου! Ψεύτρα δεν είμαι. Ίσα ίσα που τις πρώτες φορές που βρέθηκα με μια τεράστια ακρίδα ή ένα αλογάκι της Παναγίτσας στον ώμο μου τσίριξα με όλη μου την δύναμη προκαλώντας στα παιδιά μου απίστευτο γέλιο αλλά και απορία. «Τι έπαθες καλέ μαμά; Δεν θα σε φάνε κιόλας…». Έλα μου ντε! Τι παθαίνουμε ως ενήλικες και χάνουμε αυτό το χάρισμα να πιάνουμε, να αισθανόμαστε, να εξερευνούμε, να είμαστε ατρόμητοι, να μαθαίνουμε, να δοκιμάζουμε……

Μα τι λέει αυτό το στόμα – Ιούλιος

Δεν τους χορταίνω! Παίζουν και μιλάνε ασταμάτητα και τα διαμάντια που βγαίνουν από το στόμα τους είναι ανεκτίμητης αξίας. Δεν τους προλαβαίνω!!! Μπαμπάς: Άλκη είσαι έτοιμος να ξεκινήσουμε; Άλκης: Όχι, δεν έχω ντυθεί. Δε μπορώ μόνος μου, είμαι μικρός. Μπαμπάς: Πότε θα μπορείς; Άλκης: Όταν μεγαλώσω και γίνω σαν τον Άρη. Μπαμπάς: Πώς θα γίνει αυτό; Άλκης: Θα τρώω το φαγητό μου και θα γίνω σαν τον Άρη. Και μετά θα φάω και άλλο και θα γίνω σαν εσένα και τη μαμά. Μπαμπάς: Α, εντάξει λοιπόν. Άλκης: Και όταν γίνω μεγάλος και εσύ και η μαμά πεθάνετε, εγώ και ο Άρης θα πάρουμε άλλες γυναίκες. Μπαμπάς: Τι εννοείς «άλλες»; Τώρα έχετε; Άλκης: Ναι. Τη μαμά! Πήγαμε με τον Άρη το αυτοκίνητο στο συνεργείο για service και ρωτάω τον υπάλληλο πόσο θα στοιχίσουν οι υαλοκαθαριστήρες για να τους αλλάξω επειδή τρίζουν… Υπάλληλος: Είναι λίγο ακριβοί. Μαμά: Μπορείτε να μου πείτε τιμή…

error: Content is protected !!