Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015

Ελάτε να μοιραστούμε τις δουλειές του σπιτιού!

Κι όμως! Δεν θα το πιστέψετε πόσο θα αρέσει στο παιδί σας να γίνει ένα με εσάς, να κάνετε ομάδα, να συνεργαστείτε και να τελειώσετε μαζί τις δουλειές του σπιτιού.

Δεν είναι παιδική εργασία! Ούτε σας προτείνω να τους τα επιβάλλετε ως υποχρέωση. Για αυτά είναι χαρά!!! Θα τα κάνετε τόσο ευτυχισμένα, αρκεί να βρείτε την υπομονή όχι να τα ανεχτείτε, αλλά να κατανοήσετε τον χρόνο τους, τον ρυθμό και τον τρόπο τους. Γιατί καμιά φορά ως ενήλικες έχουμε τον τρόπο μας, ο χρόνος μας πιέζει, θέλουμε τα πράγματα να γίνονται γρήγορα και όπως μας αρέσουν, αλλά είμαι σίγουρη πως λίγο χώρο μπορείτε να βρείτε και για τα παιδιά. Άλλωστε θα σας ανταμείψουν με το χαμόγελό τους! Και είμαι σίγουρη πως όταν τελειώσουν θα σας ρωτήσουν "Τώρα, πες μου, τι άλλο να κάνω για να βοηθήσω;"

Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν παρέα με τα παιδιά;

Στην κουζίνα...

Μπορούν να μας βοηθήσουν να κόψουμε τις βραστές πατάτες για την πατατοσαλάτα μας.


Μπορούν να ζυμώσουν τον κιμά και να πλάσουν κεφτεδάκια.


Μπορούν να πλάσουν και να κόψουν το ζυμάρι για να φτιάξουμε μια εύκολη πίτσα.


Στο μπάνιο...

Μπορούν να βάλουν τα βρώμικα ρούχα στο πλυντήριο.


Μπορούν να απλώσουν στην σειρά και να κάνουν ζευγάρια τις πλυμένες κάλτσες.


Στο μπαλκόνι...

Μπορούν να απλώσουν τα ρούχα στην απλώστρα και να βάλουν τα μανταλάκια.


Μπορούν να σκαλίσουν το χώμα και να βγάλουν τα ζιζάνια.


Μπορούν να βοηθήσουν στην μεταφύτευση των φυτών.


Μπορούν να βοηθήσουν στην καθαριότητα του μπαλκονιού.


Στον κήπο, στο μποστάνι ή στο χωράφι...

Μπορούν να σκαλίσουν τα παρτέρια και να φυτέψουν σποράκια.


Μπορούν να ποτίσουν τα λουλούδια.


Μπορούν να μαζέψουν τους καρπούς των φυτών ή των δέντρων.


Στην αυλή του σπιτιού...

Μπορούν να βοηθήσουν στο πλύσιμο του αυτοκινήτου.


Μπορούν να βοηθήσουν στο καθάρισμα των χαλιών.


Μπορούν να κάνουν κι άλλα και όταν έχω το φωτογραφικό μου υλικό έτοιμο θα σας ετοιμάσω μια καινούρια ανάρτηση!

Πιστεύω πως μόνο όταν τα παιδιά γίνονται συμμέτοχοι στις καθημερινές εργασίες του σπιτιού μπορούν να κατανοήσουν πώς γίνονται τα πράγματα και να αναλάβουν, σιγά σιγά και πάντα με βάση την ηλικία και τις ικανότητες τους, τις δικές τους εργασίες και υποχρεώσεις. Αρκεί να τους δώσουμε χώρο, χρόνο, την δυνατότητα να τα κάνουν με τον δικό τους τρόπο. Ας μην βιαστούμε να τα διορθώσουμε, να τα κρίνουμε και να τους δείξουμε το σωστό, δηλαδή τον τρόπο που αρέσει σε εμάς. Να είστε σίγουροι πως καθημερινά μας παρατηρούν και όταν αισθάνονται ότι είναι ενεργά μέλη της ομάδας μας θα είναι εκεί και θα κάνουν με δική τους πρωτοβουλία την δουλειά που χρειάζεται.

Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2015

Ο γονιός της παραλίας...

Υπάρχει ο γονιός σύμβουλος... ο αυταρχικός γονιός... ο παρεμβατικός γονιός... υπάρχει ο γονιός ξερόλας... υπάρχει ο γονιός ελικόπτερο... υπάρχουν κι άλλοι οργανωμένοι, αποδιοργανωμένοι, αγχωμένοι, χαλαροί, εκδηλωτικοί και άλλοι τόσοι...

Και μετά υπάρχει και ο γονιός της παραλίας... Αυτός που μου προκαλεί αρκετές φορές σοκ και δέος! Αυτός που μπορεί να σου χαλάσει όλη την μέρα στην θάλασσα, γιατί απλά είναι ένα είδος που θα έπρεπε να εξαφανιστεί!!!

Ήθελα να γράψω κάτι χιουμοριστικό, αρκετά σαρκαστικό, κάτι για να γελάσουμε μέσα από γλαφυρές περιγραφές και παραδείγματα (σήμερα ήταν μια μέρα στην παραλία που με τροφοδότησε αρκετά θα έλεγα), αλλά δεν ξέρω αν μπορώ, αν θα τα καταφέρω... Θα προσπαθήσω...

Ανάμεσα στα κουβαδάκια, τα φτυαράκια, τα στρώματα, τα σωσίβια, τα μπρατσάκια, τις jumboσακούλες, τα 3-4 είδη αντηλιακών, τα ταπεράκια, τις ομπρέλες και τις ξαπλώστρες κρύβεται κάτι χειρότερο. Ένας άνθρωπος που έκανε παιδιά και τώρα βρίσκεται σε έναν δημόσιο, ανοικτό, ανεξέλεγκτο χώρο, ανάμεσα σε ανθρώπους άγνωστους και διαφορετικούς από τον ίδιο. Και το παιδί του τρέχει, παίζει, γελάει, αισθάνεται ελεύθερο, χαίρεται την ανεμελιά του καλοκαιριού, της θάλασσας, των διακοπών του. Ζει και αυτό τον ένα και μοναδικό ίσως μήνα τον χρόνο όπου τα πρέπει, τα μη και η κάθε τύπου καθοδήγηση θα έπρεπε να μειωθούν στο ελάχιστο.

Κι όμως, ο γονιός παραλίας, αυτό το τρομακτικό παράδειγμα γονεϊκότητας είναι εκεί, άγρυπνος φρουρός, να κάνει όσα κάνει όλη την χρονιά, ίσως και χειρότερα, γιατί τώρα δεν βρίσκεται ούτε ο ίδιος στον απολύτως ελεγχόμενο χώρο του.


Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015

Φωτογραφικό ημερολόγιο 2015 - Εβδομάδα #33

Μετράμε πλέον αντίστροφα και ότι κι αν κάνουμε, όπου κι αν πάμε, το μυαλό θέλει απλά να μείνει εδώ, σε αυτές τις εικόνες, με αυτό τον ήλιο, με την δροσιά της θάλασσας και την νοστιμιά μιας σπιτικής σαλάτας με φρέσκια γλιστρίδα από τον κήπο...

232/365 - 20/8/2015 "Μοντέρνοι ιππότες"


233/365 - 21/8/2015 "Γλιστρίδα έφαγες;"


234/365 - 22/8/2015 "Κι αυτό θα πει χαρά!"


235/365 - 23/8/2015 "Αποχρώσεις"


236/365 - 24/8/2015 "Μωρό στη στεριά"


237/365 - 25/8/2015 "Μετράμε αντίστροφα..."


238/365 - 26/8/2015 "Reflections"


Μέχρι την επόμενη εβδομάδα...

#‎φωτογραφισετο‬

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

Our #duckface selfie holiday challenge!

Όπως μπορεί να έχετε καταλάβει με την φωτογραφία έχουμε ένα πάθος! Ψάχνουμε αφορμές για να βγάζουμε φωτογραφίες και συνήθως τα καταφέρνουμε.

Για αυτόν τον μήνα λοιπόν αποφασίσαμε να πάμε με την μόδα, με το πείσμα των καιρών που θέλει τα social media γεμάτα selfies, duckface και γενικώς φωτογραφίες ανθρώπων που περνάνε καλά (και ενίοτε δημιουργούν και εντυπώσεις) . Εμείς με μια δόση αυτοσαρκασμού, πολύ πολύ χιούμορ και, πιστέψτε με, καμία διάθεση να κοροϊδέψουμε, απλά να περάσουμε καλά, μπήκαμε στην #duckface challenge και σας χαρίζουμε μια selfie κάθε μέρα, για δέκα μέρες! Για να ξορκίσουμε μια από τις χειρότερες χρονιές που έχουμε περάσει τα τελευταία χρόνια, για να γιορτάσουμε την τρέλα μας, για να πούμε "άντε στο καλό" σε ότι μας πληγώνει...

Για να γελάσουμε!!!











Μέχρι του χρόνου λοιπόν...

Σάββατο, 22 Αυγούστου 2015

Ένα ηφαίστειο στην αυλή μας

Όσες φορές κι αν παίξουμε ορισμένα παιχνίδια, απλά δεν τα χορταίνουμε. Και τελευταία οτιδήποτε έχει να κάνει με κατασκευές, πειράματα, "βρωμιές" και νερό έρχεται πρώτο στην λίστα.

Το τελευταίο μας project λοιπόν τα είχε όλα! Λερώσαμε τα χέρια μας, πειραματιστήκαμε και κατασκευάσαμε ένα ηφαίστειο μέσα στην αυλή μας.


Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2015

Φωτογραφικό ημερολόγιο 2015 - Εβδομάδα #32

Διακοπές, διακοπές, διακοπές...

225/365 - 13/8/2015 "I love turtles"


226/365 - 14/8/2015 "Δυόσμος, πετρούλες και όρεξη στο φουλ!"


227/365 - 15/8/2015 "Μια ακόμη φωτογραφία για την συλλογή μας" (για περισσότερες φωτογραφίες πατήστε για να διαβάσετε την ανάρτηση "Ανακαλύπτοντας τον μικρόκοσμο")


228/365 - 16/8/2015 "Βόλτα στην Αρχαία Μεσσήνη"


229/365 - 17/8/2015 "Ένα ηφαίστειο στην αυλή μας"


230/365 - 18/8/2015 "Sister fun by the beach!"


231/365 - 19/9/2015 "Street artist Alkis!"


Μέχρι την επόμενη εβδομάδα...

#‎φωτογραφισετο‬

Τρίτη, 18 Αυγούστου 2015

Κυριακή, 16 Αυγούστου 2015

"Μαμά θέλω σεβασμό και κατανόηση..."

Όλα ξεκίνησαν από το πρωί...

Αυτός ήθελε να παίξει super ήρωες με την θεία του, η θεία έπρεπε να πάει για ψώνια, ο αδερφός του βαριόταν, εγώ είχα δουλειές, η γιαγιά ζεσταινόταν...

Άρης: Βαριέμαι μαμά! Δεν έχω τι να κάνω... Θα μείνω μέσα στο σπίτι... Βαριέμαι...


Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2015

Πήγαμε στο Κάστρο της Κυπαρισσίας

Είδαμε πρώτη φορά από μακριά το Κάστρο της Κυπαρισσίας ένα πρωινό καθώς πηγαίναμε για μπάνιο. Κυριολεκτικά δεσπόζει στο τοπίο και κεντρίζει αμέσως το βλέμμα του επισκέπτη. Φυσικά όταν ρωτήσαμε τα παιδιά αν θα θέλανε να πάμε μια βόλτα στο Κάστρο η απάντηση που πήραμε ήταν "ΝΑΙΙΙΙΙΙΙ!!!!!".

Με το αυτοκίνητο λοιπόν κινηθήκαμε μέχρι την Άνω Πόλη της Κυπαρισσίας (έχει κηρυχθεί ιστορικός διατηρητέος οικισμός από το Υπουργείο Πολιτισμού το 1979). Κάπου εκεί παρκάραμε και ανηφορίσαμε με τα πόδια μέχρι το Κάστρο.


Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2015

Φωτογραφικό Ημερολόγιο 2015 - Εβδομάδα #31

Δεύτερη εβδομάδα διακοπών, με καλή παρέα και κέφι για παιχνίδι! Αν και η βροχή δεν λέει ακόμη να μας αφήσει στην ησυχία μας, το πήραμε απόφαση και δεν της δίνουμε πλέον τόση σημασία. Πρέπει να φουλάρουμε μπαταρίες και δεν υπάρχουν περιθώρια για μίζερες και γκρινιάρικες μέρες.

Άλλωστε η συγκεκριμένη εβδομάδα είναι εβδομάδα χαράς και γιορτής για την οικογένειά μας. Το μικρό μας αστεράκι, το παιδί με το πιο κελαρυστό γέλιο και το χαμόγελο που κάνει την μαμά να λιώνει γίνεται 4 χρονών. Θα βρω κάποια στιγμή τα λόγια να σας γράψω περισσότερα, αλλά τον κοιτάζω και νομίζω πως αν η ευτυχία είχε πρόσωπο του Άλκη θα είχε μια σίγουρη υποψηφιότητα!

218/365 - 6/8/2015 "Ένα πλυντήριο αυτοκινήτων στην αυλή μας" (πατήστε στον σύνδεσμο για περισσότερες λεπτομέρειες στην σχετική ανάρτηση)


219/365 - 7/8/2015 "Για μπανάκι και παιχνίδι"


220/365 - 8/8/2015 "Ώρα για παγωτό"


221/365 - 9/8/2015 "Βρήκαμε την Ντόλυ!"


222/365 - 10/8/2015 "Αυτή είναι η μαγεία μετά την βροχή. Ένα διπλό ουράνιο τόξο! "


223/365 - 11/8/2015 "Στο Μουσείο των Τρένων"


224/365 - 12/8/2015 "Χρόνια πολλά μωρό μου!"


Μέχρι την επόμενη εβδομάδα...
#‎φωτογραφισετο‬