Archive

Απρίλιος 2015

Browsing

My Oscar Movie Nights

Δεν ξέρω αν σας έχω πει ποτέ πόσο μου αρέσει ο κινηματογράφος! Λατρεύω να βλέπω ταινίες, χάνομαι, μαγεύομαι, ταξιδεύω… Ως φοιτήτρια ήταν η αγαπημένη μου έξοδος. Μπορεί να πήγαινα και 2 φορές την εβδομάδα στον κινηματογράφο. Μέχρι που έπιασα δουλειά σε ένα σινεμά και δεν έχανα καμία ταινία, ακόμη και αυτές που δεν θα έβλεπα ποτέ! Αμερικάνικος, Ευρωπαϊκός, Παγκόσμιος κινηματογράφος, όλα διαθέσιμα για την απόλαυσή μου, σε μικρές ή μεγαλύτερες κινηματογραφικές αίθουσες. Και φυσικά όποια μου άρεσε πολύ, έμπαινε στο πρόγραμμα για την επόμενη αγορά (βιντεοκασέτες κυκλοφορούσαν τότε…), την επόμενη προσθήκη στην συλλογή μου. Είχα καταφέρει να αγοράσω γύρω στις 700 βιντεοκασέτες! Καταλαβαίνετε για τι αγάπη μιλάω, έτσι; Με την εμφάνιση του DVD, οι κασετούλες μου έπρεπε να αποσυρθούν, να αντικατασταθούν και σιγά σιγά άρχισα να χτίζω μια καινούρια συλλογή, με παλαιότερα και καινούρια αγαπημένα έργα. Σήμερα έχω περισσότερα από 1000 DVD και πολλές ταινίες σε ψηφιακή μορφή στον σκληρό…

«Τα παιδιά δεν έχουν φιλότιμο»

Ναι, ναι! Καλά διαβάσατε. «Τα παιδιά δεν έχουν φιλότιμο!» Αυτό μου είπε πριν λίγες μέρες μια γιαγιά καθώς επιστρέφαμε με τον γιο μου από το σχολείο του. «Τα παιδιά δεν έχουν φιλότιμο…» Και το λέω και το ξαναλέω. Αυτή η φράση γυρίζει στο μυαλό μου εδώ και μέρες. Και αναρωτιέμαι, πώς είναι δυνατόν να το πιστεύει αυτό ένας άνθρωπος που έχει ο ίδιος παιδιά; Πώς μπορεί να το πιστεύει αυτό ένας άνθρωπος που έχει εγγόνια; Και σοκάρομαι! Εκεί έχω καταλήξει μετά από πολύ σκέψη. «Είναι γκρινιάρικα, είναι πονηρά, είναι ζωηρά, είναι εγωιστικά, είναι διεκδικητικά, είναι δειλά, είναι επιθετικά, είναι χειριστικά, είναι… είναι… είναι…» Πολλοί χαρακτηρισμοί, από πολλά στόματα, σε καθημερινή βάση. Αυτός όμως είναι ένας από τους πιο συκοφαντικούς χαρακτηρισμούς που έχω ακούσει ποτέ για τα παιδιά. Και καθώς οι σκέψεις στροβιλίζονται στο μυαλό μου, αναρωτιέμαι πόσο δύσκολο είναι για τον τέλειο, σοφό, αψεγάδιαστο ενήλικα να σκεφτεί πως ακόμη κι…

Μάρτιος ή το ξεκίνημα του Άλκη στις ατάκες!

Νομίζω πως αυτός ο μήνας ήταν η επίσημη εκκίνηση του Άλκη στις ατάκες! Το μικρό μου μεγαλώνει και έχοντας τον καλύτερο δάσκαλο, όπως μου λένε όλοι, ξεφουρνίζει σκέψεις, συναισθήματα και αναγραμματισμούς που με ξετρελαίνουν. Κυρίαρχες ατάκες αυτόν τον μήνα: «Μαμά καλαταβαίνεις ή όχι;» και «Μαμά, είσαι η καλύτερη!!!» Και μερικές ακόμη: 5 Μαρτίου Άρης: Μαμά δεν θα ήταν πολύ ωραία να είχαμε στο μπαλκόνι μας τα λουλούδια όλου του κόσμου, για να ξυπνάμε το πρωί και να τα βλέπουμε γύρω μας όλα όμορφα και μυρωδάτα; Τέτοια ομορφιά θέλω για την μαμά μου! 7 Μαρτίου Άλκης: Όταν μεγαλώσω θέλω να μου πάρεις ένα άλογο. Κανονικό. Μαμά: Και πού θα το βάλεις, Δε χωράει στο σπίτι. Άλκης: Καλά, πάρε μου τότε ένα γουρούνι. 15 Μαρτίου Άλκης: Μαμά όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω Batman, παλαιολόγος (παλαιοντολόγος θέλει να πει), αυτός που πιάνει τούβλα και καλός άνθρωπος. 22 Μαρτίου Επιστρέφοντας από επίσκεψη σε μια…

Φωτογραφικό ημερολόγιο 2015 – Εβδομάδα #13

Όπως μπορεί να θυμάστε από την προηγούμενη εβδομάδα φωτογραφίζω τα πρόσωπα της ζωής μου… χωρίς μεγάλη επιτυχία οφείλω να ομολογήσω. Η δεύτερη εβδομάδα δεν είχε εκπλήξεις! Τα παιδάκια της ζωής μου δεν με προδίδουν ποτέ και έτσι πιστά στον φακό και την λόξα της μαμάς/θείας πόζαραν, αφέθηκαν ελεύθερα και διασκέδασαν μαζί μου σε μια ακόμη εβδομάδα #φωτογραφισετο! Εβδομάδα #13 λοιπόν! 85/365 – 26.3.2015 «Φατσούλα» 86/365 – 27.3.2015 «Αγκαλίτσα» 87/365 – 28.3.2016 «Πρώτη μέρα face painting» 88/365 – 29.3.2015 «Δεύτερη μέρα face painting» 89/365 – 30.3.2015 «Μικρή ζωγράφος» 90/365 – 31.3.2015 «Παίζοντας» 91/365 – 1.4.2015 «Καληνύχτα» Και κάπως έτσι κλείνει και η εβδομάδα #13… Από εδώ και πέρα θα συνεχίσω να φωτογραφίζω με ελεύθερο θέμα, καθώς θα προτιμούσα να γίνει ένα πραγματικό φωτογραφικό ημερολόγιο, ένα ενθύμιο με την καλύτερη στιγμή της κάθε μου μέρας. Συνεχίζουμε λοιπόν με το project #φωτογραφισετο μέχρι το τέλος της χρονιάς. Μια φωτογραφία την ημέρα! Αν θέλετε…

Θεατρική σεζόν 2014 – 2015

Λίγο πριν κλείσει η φετινή θεατρική σεζόν συγκέντρωσα εδώ για εσάς όλες τις παιδικές παραστάσεις που είδαμε φέτος. Ήταν μια ενδιαφέρουσα χρονιά, με πολλές επιλογές και φοβερές παραγωγές.Δυστυχώς δεν καταφέραμε να δούμε όσες παραστάσεις θα θέλαμε και ελπίζω κάποιες να συνεχίσουν και την επόμενη χρονιά. Μέχρι να τελειώσει πάντως η σεζόν εμείς θα πηγαίνουμε θέατρο, παρέα με τη υπέροχη παρέα που έχουμε πλέον φτιάξει! Αυτή την Κυριακή, ετοιμαζόμαστε για τον «Αυγερινό και την Πούλια», ένα υπέροχο παραμύθι από τις Μαγικές Σβούρες και τον Δημήτρη Αδάμη. Ευχαριστώ όλους όσους συμμετέχουν στις θεατρικές μας εξορμήσεις και να είστε σίγουροι πως θα ακολουθήσουν κι άλλες πολλές τα επόμενα χρόνια!Είδαμε λοιπόν και σας προτείνουμε:»Ο Μικρός Πρίγκιπας»»Τζέλα, Λέλα, Κόρνας και ο Κλεομένης»»Ο Πέτρος και ο Λύκος στο δάσος με τα σαξόφωνα» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου»Ξημερώνει» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου»Τομ Σόγιερ» στον Ελληνικό Κόσμο»Η κοιμωμένη ξύπνησε» στο Θέατρο Βράχων»Ομήρου Οδυσσεια» στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

error: Content is protected !!