Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

Φωτογράφισέ το - Όλοι οι μήνες μαζί!

Στις 18 Μαΐου ένα δραστήριο κορίτσι η Μάρθα έφτιαξε μια ομάδα στο Facebook. Την ονόμασε Φωτογράφισέ το! Και κάπου εκεί ξεκίνησε ένα υπέροχο ταξίδι στον μαγικό κόσμο της φωτογραφίας. Κάθε μέρα με αφορμή μια λέξη εμείς παίρνουμε την φωτογραφική μηχανή ή το κινητό στο χέρι και ξεκινάμε! 

Το αγκαλιασα από την πρώτη στιγμή! Περιμένω με αγωνία την επόμενη μέρα. Δεν καταφέρνω πάντα να είμαι συνεπής, αλλά φροντίζω να τσεκάρω την λίστα μου καθημερινά. 

Σε αυτή την ανάρτηση θα βρείτε ένα link από όλες τις αναρτήσεις που έχω ανεβάσει τους τελευταίους μήνες, αρκεί να πατήσετε πάνω στον κάθε μήνα. Επιπλέον θα ανεβάζω την αγαπημένη μου φωτογραφία από καθε μήνα. Στο τέλος της χρονιάς θα έχω και μια μικρή φωτογραφική ανασκόπηση!

Θα χαρώ πολλοί να έρθετε και εσείς στην φωτογραφική μας παρέα και φυσικά να μου γράφετε ποιά είναι η αγαπημένη σας φωτογραφία
 
Η αγαπημένη φωτογραφία του Μαΐου


Η αγαπημένη φωτογραφία του Ιουνίου


Η αγαπημένη φωτογραφία του Ιουλίου


Η αγαπημένη φωτογραφία του Αυγούστου


Η αγαπημένη φωτογραφία του Σεπτεμβρίου


Η αγαπημένη φωτογραφία του Οκτωβρίου


Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

Πήγαμε στις Μικρές Ιστορίες

Το Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου βρεθήκαμε με την παρέα μας στο Κουκάκι, στην οδό Δημητρακοπούλου 70, για χορό και ακροβατικά. Πού έγιναν όλα αυτά; Στις Μικρές Ιστορίες!

Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

Καλοκαιρινές σκέψεις - Οι αποφάσεις...

Πριν λίγες μέρες σας έγραψα για όλα όσα σκεφτόμουν το καλοκαίρι. Και επειδή δεν έχει νόημα να σκέφτεσαι και απλώς να το φιλοσοφείς, πρέπει να ακολουθήσουν και οι αποφάσεις!

Ο Σεπτέμβρης είναι μέχρι τώρα ένας δυσκολούτσικος μήνας θα έλεγα. Πολλές οι αλλαγές, τούμπα η καθημερινότητα, άλλες οι ανάγκες, μεγαλύτερα τα άγχη (όχι υποχρεωτικά δικαιολογημένα)... Απλώς όταν έχεις μαθει να το ελέγχεις, όταν έχεις συνηθίσει στην ρουτίνα σου, όταν έχεις βρει έναν ρυθμό, δεν σου αρέσουν και πολύ οι αλλαγές. Ειδικά αν είσαι σαν εμένα...


Δεν γίνεται όμως να βγει άλλη μια χρονιά με άγχος, με γκρίνια, με νεύρα, με ένταση, με τρέξιμο και όλα αυτά άνευ λόγου στην πραγματικότητα. Απλώς επειδή παρασυρόμαστε από έναν ρυθμό (ποιός τον καθορίζει άραγε;), επειδή δεν μπορούμε να χαλαρώσουμε, επειδή δεν μπορούμε να μην καταναλώσουμε...

Μεταμορφώνω λοιπόν τον Σεπτέμβρη στην αρχή του "νέου έτους" και μαζί μου κουβαλώ το καλοκαίρι. Το καλοκαίρι που είμαι χαλαρή, το καλοκαίρι που απολαμβάνω το σπίτι μου, τα παιδιά μου, τον άντρα μου, τους φίλους μου, το καλοκαίρι που δεν ασχολούμε συνέχεια με τις ελλείψεις μου, το καλοκαίρι που είμαι ο εαυτός μου χωρίς πολλά πολλά...

Φέτος λοιπόν θέλω να αλλάξω κάποια πράγματα και να προσθέσω κάποια άλλα...


Κοιτάω μπροστά λοιπόν, κάνω το βήμα και λέω:
  • Θα βγαίνω περισσότερο από το σπίτι για να κανω τις δουλειές μου. Αρκετά με τον delivery ψιλικατζή. Νομίζω πως θα κρατήσουμε τις αποστάσεις μας.
  • Οι συναντήσεις με φίλους είναι απαραίτητες. Κάθε φορά που κάνω κάτι με μια φίλη/έναν φίλο αλλάζει όλη μου η διάθεση, βλέπω τα πράγματα αλλιώς, αισθάνομαι τόσο γεμάτη!
  • Θα μάθω καινούρια πράγματα. Η ραπτομηχανή με κοιτάει όλο λαχτάρα, το πλεκτό που ξεκίνησα τον χειμώνα με καλεί και η φίλη μου η Εύη είναι πρόθυμη να μου μάθει βελονάκι. Τώρα είναι η ευκαιρία να δημιουργήσω!
  • Θα συνεχίσω να διαβάζω βιβλία, αλλά θα αρχίσω να ακούω περισσότερη μουσική, να βλέπω περισσότερες ταινίες στον κινηματογράφο και να πηγαίνω θέατρο. Κάποτε το ραδιόφωνο έκλεινε όταν πήγαινα για ύπνο, δεν έχανα καμία ταινία από όσες ήθελα να δω. Το θέατρο σκοπεύω να το ανακαλύψω τώρα, έστω και με καθυστέρηση...
  • Χρειάζομαι περισσότερη τέχνη, περισσότερα μουσεία. Πόσες εκθέσεις τελείωσαν και εγώ δεν πέρασα καν έξω από το μουσείο που τις φιλοξενούσε;
  • Συνεργασίες με ταλαντούχους ανθρώπους. Υπάρχουν τόσοι υπέροχοι άνθρωποι γύρω μου, μεγάλα μυαλά και το δικό μου ξεχειλίζει από ιδέες και σκέψεις! Γιατί να πηγαίνουν όλα χαμένα, ειδικά όταν όλοι είμαστε τόσο πρόθυμοι να τα υλοποιήσουμε;
  • Περισσότερα ταξιδάκια, έστω και σύντομες μικρές εξορμήσεις. Στο χωριό; Στο χωριό! Είναι αν μη τι άλλο μια αλλαγή από την καθημερινότητα. Τώρα αν μας κάτσει και τίποτα καλύτερο, δεν θα πω και όχι...
  • Δεν θα αποφέυγω τις προκλήσεις. Και μου δίνονται πολλές... Και φοβάμαι... Και αυτές απλά χάνονται και μαζί τους χάνονται και όλες οι καινούριες ευκαιρίες, Πώς να το κάνουμε; Ζωή δίχως το ρίσκο του καινούριου γίνεται;
  • Δίαιτα και γυμναστική, αρκετά το άφησα. Δεν θα δεχτώ να έρθει άλλη χρονιά που θα κυκλοφορώ στην παραλία με το ολόσωμο, προσπαθώντας να κρύψω τα ασυμάζευτα. Αν δεν τα καταφέρω, ας το αγαπήσω τουλάχιστον το ρημάδι, γιατί τι να κάνουμε, δύο παιδιά έβγαλα, πώς γίνεται να μην το αγαπώ;
  • Θα τρώω καλύτερα, όχι απλώς λιγότερο: φρούτα, λαχανικά, νερό, ένα πιο υγιεινό πρωινό.
  • Οργάνωση στο σπίτι. Το γνωστό decluttering είναι απαραίτητο αυτή τη στιγμή σε όλους τους χώρους του σπιτιού μου. Από το παιδικό δωμάτιο και την ντουλάπα τους, μέχρι τα συρτάρια της κουζίνας και το γραφείο του καλού μου... Για να μην σχολιάσω την ντουλάπα μου. Είμαστε έτοιμοι για το μεγάλο ξεκαθάρισμα!
  • Θα σταματήσω τις συγκρίσεις. Ο καθένας ζει την ζωή του. Και το κάνει με όποιο τρόπο μπορεί. Ευτυχώς δεν είμαστε όλοι ίδιοι...
  • Λίγη ξεκούραση παρακαλώ; Έστω έναν υπνάκο το ΣΚ;
  • Να μην ξεχάσω να αγοράσω μια καλή αντζέντα και ένα σημειωματάριο. Η οργάνωση είναι το Α και το Ω. Το βλέπω χρόνια αυτό το έργο.
  • Θα απολαμβάνω τα μικρά πράγματα. Μου προσφέρουν τόση χαρά οι μικρές στιγμές και πολλές φορές, χωρίς κανένα σοβαρό λόγο, απλά το ξεχνάω.

Και λίγο πριν σας αφήσω έχω και ένα συμπληρωματικό θέμα, το οποίο πρέπει να μας απασχολήσει όλους, να το σκεφτούμε, να το κάνουμε πράξη καθημερινά, όσο γίνεται και όσο μας επιτρέπει αυτή η καθημερινότητα. Προσπαθήστε να περάσετε 24 ώρες δίχως να παραπονεθείτε για το παραμικρό. Και για να γίνει ακόμη πιο ενδιαφέρον σκεφθείτε κάθε μέρα 2 πράγματα για τα οποία είστε χαρούμενοι, 2 πράγματα που σας κάνουν να χαμογελάτε, να ξεχνάτε όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας και μας μαυρίζουν την καρδιά. Ξέρω πως ακούγομαι λίγο σαν διαφήμιση θετικής ενέργειας, αλλά πραγματικά, τις μέρες που συνειδητά κάνω προσπάθεια να μην αφήσω τίποτα άσχημο να με αγγίξει όλα είναι καλύτερα. Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν σας προτρέπω να κλείσετε τα μάτια και να κοιτάτε μόνο τον εαυτούλη σας. Αυτά μακριά από μένα!!! Ο διπλανός μας δεν μας είχε ποτέ περισσότερο ανάγκη και εμείς οφείλουμε να στεκόμαστε δίπλα του, με αλληλεγγύη, χωρίς ψευτοφιλανθρωπίες και φανφάρες.

Ας γίνει αυτό η αφορμή για να είμαστε όλοι λίγο καλύτερα...
 

Μπορείτε να τυπώσετε και αυτά τα πολύ όμορφα πινακάκια που βρήκα στο Pinterest. Θα είναι κάτι σαν καθημερινό reminder, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε!



40 ways to stay creative
20 things to start doing

Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014

Είδαμε την ταινία "Αεροπλάνα 2: Ιπτάμενοι πυροσβέστες"

Πρώτη φορά του Άλκη σε κινηματογραφική αίθουσα χθες και όλοι μαζί απολαύσαμε την καινούρια ταινία της Disney "Αεροπλάνα 2: Ιπτάμενοι πυροσβέστες".


Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2014

Καλοκαιρινές σκέψεις. Ο απόηχος...

Το φετινό καλοκαίρι μου έμαθε πολλά...

Αν και πλέον μετράμε περίπου 15 μέρες που έχουμε επιστρέψει στην Αθήνα, η σκέψη μου συχνά πυκνά ταξιδεύει και ξαναζεί στιγμές του Αυγούστου. Η ανεμελιά, η χαλάρωση, η ξεγνοιασιά, η απλότητα, όλα γυρίζουν και ξαναγυρίζουν στο μυαλό μου και αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που κάνει την ζωή μας ολη την χρονιά τόσο δύσκολη, τόσο κουραστική και ανυπόφορη κάποιες μέρες! Και ξέρετε πού καταλήγω; Ότι είναι θλιβερό να ζούμε για το καλοκαίρι. Μετράω ξαφνικά χαμένο χρόνο. Χρόνο που αναλώθηκε σε πράγματα που τελικά δεν έχουν καμία ουσία, γιατί δεν με αγγίζουν, δεν με ξεκουράζουν, δεν με χαλαρώνουν...

Το φετινό καλοκαίρι με έκανε να αισθανθώ, να σκεφτώ, να αποφασίσω και ελπίζω να πράξω!

Όσο πιο συνοπτικά γίνεται λοιπόν και με μια χιουμοριστική διάθεση, έχω να πω τα εξής:

Όσες μέρες άδεια και να πάρουμε ποτέ δεν θα είναι αρκετές. Η εργασία μας, ειδικά αυτή που δεν μας ικανοποιεί, δεν μπορεί να βελτιωθεί με 2, 3 ή και 4 εβδομάδες άδεια. Το μεγαλύτερο επίτευγμα όλων μας θα ήταν να αποφασίζαμε να φέρουμε την αλλαγή. Το πώς θα το κάνουμε, μπορεί να το απαντήσει μόνος του ο καθένας.

Πρέπει να τρώμε λιγότερο, να κινούμαστε περισσότερο, να αγοράζουμε λιγότερα πράγματα, να περιοριστούμε στα απαραίτητα. Καθισμένοι σε μια καρέκλα, έχουμε βολευτεί σε μια ζωή όπου θεωρούμε ότι όσο πιο πολλά έχουμε, τόσο καλύτερα θα είμαστε. "Τι θα φορέσω; Ταιριάζει αυτό το φόρεμα με αυτά τα παπούτσια; Να πάρω γκούντα αντί για κασέρι.Το θέλω αυτό το δαχτυλίδι! Τι ωραία τσάντα!" Και δώστου κι αγοράζουμε και καταναλώνουμε, καταναλώνουμε, για να δούμε μια μέρα ότι τελικά δεν έπρεπε να το είχαμε αγοράσει το φουστάνι, γιατί το σώμα μας μετά από δύο παιδιά δεν θα γίνει ποτέ όπως ήταν πριν. Δεν υπήρχε λόγος να πάρουμε το γκούντα, ωραία δεν ήταν και η φέτα που τρώγαμε στο χωριό, η μυζήθρα, η γραβιέρα; Το δαχτυλίδι δεν ταιριάζει τελικά με τίποτα από όσα έχουμε στην ντουλάπα μας και πάει λέγοντας... Και πνίγουμε τις ελλείψεις μας στο φαγητό και στο ποτο. Αααα, και πού είστε, η μπύρα παχαίνει, δεν ξεδιψάει!


Το γέλιο είναι πηγή δύναμης! Μειώνει το άγχος, μας βοηθάει να χαλαρώνουμε και να βλέπουμε τα πράγματα αλλιώς. Αν σταθούμε για δύο μόνο λεπτά την ημέρα και σκεφτούμε για αλλαγή τι έχουμε και όχι τι δεν έχουμε, θα αισθανθούμε ευλογημένοι, τυχεροί, ίσως και προνομιούχοι. Όταν γύρω μας υπάρχει τόση δυστυχία, τόση ανάγκη από χαμόγελα κι ευτυχία, πώς είναι δυνατόν να μην μπορούμε να δούμε την θετική πλευρά της δικής μας ζωής; Σκεφθείτε πόσες φορές την ημέρα γελούν τα παιδιά. Κάπου διάβασα πως γελούν περίπου 400 φορές την ημέρα, σε αντίθεση με τους ενήλικες που με το ζόρι γελούν 15 φορές την ημέρα. Τρομακτικό;

Η απομόνωση, η μοναχική ζωή, η έλλειψη φίλων, δεν βοήθησε ποτέ κανένα ανθρώπινο ον. Και παρότι είναι καλό να μάθουμε να περνάμε καλά με τον εαυτό μας, να τον αγαπάμε, να τον απολαμβάνουμε, πόσο μόνοι μπορεί να είμαστε σε μια πόλη εκατομμυρίων ανθρώπων; Και το δικό μου μεγάλο ερώτημα είναι, γιατί να είμαστε τόσο μόνοι; Έχουμε την τύχη να έχουμε οικογένεια και φίλους που είναι δίπλα μας, μας βοηθούν, μας σκέφτονται και όσο και να μας την σπάνε καμιά φορά, όσο και να τους την δίνουμε, πάντα μένουν εκεί. Δεν το έχουν όλοι αυτό. Δεν είναι δεδομένες οι σχέσεις. Θέλουν φροντίδα! Θέλουν χρόνο και προσπάθεια. Αλλά αξίζει...

Δημιουργία! Από τις εργασίες του κήπου, μέχρι την μαγειρική, το ράψιμο και το πλέξιμο, πόσο πιο καλά νιώθουμε όταν κάνουμε πράγματα με τα χέρια μας! Γιατί είναι δικά μας, γιατί κουραστήκαμε για να τα φτιάξουμε, γιατί όταν τα προσφέρουμε σαν δώρα μας επιβραβεύουν για την δουλειά που κάναμε, γιατί στο τέλος τέλος αν κάτι μπορούμε να το φτιάξουμε μόνοι μας γιατί πρέπει να το αγοράσουμε ή να πληρώσουμε κάποιον άλλον να μας το κάνει;

Θέλω να πιστεύω πως όλα αυτά δεν είναι σκέψεις του αέρα. Το καλοκαίρι ήταν υπέροχο, λίγο, αλλά υπέροχο. Και παρότι πέρασα τόσο όμορφα μου αφήνει και μια πικρή γεύση, γιατί αισθάνομαι ότι ζω όλη την χρονιά για ένα καλοκαίρι που κρατάει κάθε χρόνο και λιγότερο.

Δεν θέλω να περάσω μια ακόμη χρονιά χωρίς να κουβαλάω μέσα μου το καλοκαίρι... Κάνω μια λίστα με όλα όσα θέλω να πετύχω την φετινή χρονιά (τις μετράω όπως καταλάβατε με το ακαδημαϊκό έτος).
Σύντομα θα σας την ανακοινώσω...



Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2014

Το Nemo-party του Άλκη!

Άλλο ένα μεγάλο event - party ολοκληρώθηκε με επιτυχία!

Ο μικρούλης μου είναι πλέον 3 χρονών και το Σάββατο γιόρτασε για πρώτη φορά τα γενέθλιά του παρέα με τα ολόδικά του φιλαράκια. Η χαρά του; Τεράστια! Απερίγραπτη!!

Αν και δεν είχαμε πολύ χρόνο να ετοιμαστούμε, καθώς η ημερομηνία του πάρτυ ήταν πολύ κοντά με την επιστροφή μας από τις καλοκαιρινές διακοπές, όλα κύλησαν τέλεια. Η τούρτα ξετρέλανε τα παιδιά, ο υπέροχος κήπος του Συλλόγου των Ελλήνων Αρχαιολόγων άρεσε σε μικρούς και μεγάλους, το φαγητό ήταν αρκετό και κυρίως καλό και η μουσική επιλέχθηκε για να ικανοποιήσει τις προτιμήσεις τόσο των μικρών όσο και των μεγάλων καλεσμένων μας.

Οι προετοιμασίες ξεκίνησαν από τον Αύγουστο με την επιλογή της τούρτας. Το θέμα μας για φέτος ήταν ο Νέμο το ψαράκι. Για δεύτερη φορά εμπιστευτήκαμε την Έρικα, η οποία μπορεί να σας φτιάξει όποια τούρτα θέλετε! Της δίνετε το θέμα και το σχέδιο και μετά απλά αφεθείτε στο ταλέντο της! Δείτε εδώ τι μας είχε φτιάξει στα προηγούμενα γενέθλιά μας.


Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

Φωτογράφισέ το - Αύγουστος

Πάει και ο Αύγουστος! 4 μήνες Φωτογράφισέ το και για πολλούς από εμάς έχει γίνει πια καθημερινή συνήθεια να μπαίνουμε στην ομάδα και να κοιτάμε όλο αγωνία το θέμα μας για την κάθε μέρα.

Και οι διακοπές μας έδωσαν άφθονο υλικό! Όπως πάντα περιμένω τα σχόλιά σας και φυσικά να μου πείτε ποιά είναι η αγαπημένη σας φωτογραφία.

Ραντεβού τον Οκτώβρη!!!!!


3 Αυγούστου - Γράμμα: Δ 
"Διασκέδαση στην παραλία!"


4 Αυγούστου - Μπαλκόνι 
"Στις Κυκλαδες"



5 Αυγούστου - Ευαισθησία
"Χωρίς τίτλο"


 6 Αυγούστου - Θερμοκρασία
"Όταν η θερμοκρασία ανεβαίνει μια ειναι η λύση το καλοκαίρι"


7 Αυγούστου - 5 στη σειρά 
"Πάρκινγκ στο χωριο"



 9 Αυγούστου - Ψάχνω 
"Κοχυλακια"



 10 Αυγούστου-Αισθάνομαι 
"Ηρεμία"


11 Αυγούστου - Πιάτο
"Στο χωριο"


 12 Αυγούστου - Καλοκαιρινό φαγητό
"Γεμιστα"


13 Αυγούστου - Δύναμη 
"Τα δυνατά κύματα συναντούν το φτυάρι του Αλκη"



 14 Αυγούστου - Νερό
"Βασικό στοιχείο της φύσης"


16 Αυγούστου - Ομορφιά 
"Ο Αθληταρας μας"



 19 Αυγούστου - Καλοκαίρι 
"Κιμωλος"


20 Αυγούστου - Χαρα 
"Είμαστε χαρούμενοι και το δείχνουμε!"



 21 Αυγούστου - Διαβάζω
"Μανανεδακη, καλοκαιρινό must"


22 Αυγούστου - Ακούω 
"Ροκιες στο αμάξι παρέα με τα μικρα μου ροκακια"


24 Αυγούστου - Μηχανή 
"Ο γιος μου και η αγάπη του για τις μηχανές αυτοκινήτων"


 25 Αυγούστου - Δέντρο 
"Η αγωνία των δέντρων κι ο φόβος της φωτιάς"


  29 Αυγούστου - Αποχωρισμός
"Και κάπως έτσι είπαμε αντίο στην θάλασσα..."