Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2014

"Μαμά, καλό είναι να μην το ξανακάνεις..."

6 Μαρτίου 2014
(απογευματάκι, ώρα φαγητού για την μαμά και τον μπαμπά)

Άλκης: "Μαμά, γκαλιά, γκαλιά θέλω" (Όπου γκαλιά, θέλουμε να πούμε αγκαλιά)
Μαμά: "Άλκη, όχι τώρα. Ήρθε η ώρα να κάτσει και η μαμά για φαγητό!"
Άλκης: "Μαμά, γκαλιά, έλε έλα γκαλιά"
Μαμά: "Σου είπα, πρώτα θα φάω και μετά όση αγκαλιά θες. Εσύ έφαγες, έτσι δεν είναι;"

Ο Άλκης πηγαίνει στον καναπέ απογοητευμένος, έτοιμος να δακρύσει. Τι με έπιασε; Δεν περνάει μέρα που να μην χαρίζω άπειρες αγκαλιές, σφιχτές, τρυφερές, με πολλά πολλά φιλάκια, όπως ακριβώς τους αρέσουν. Άλλωστε οι δυό τους δεν παραλείπουν να ζητήσουν ο ένας την αγκαλιά του άλλου καθημερινά!

Η απάντηση του Άρη με έβαλε στην θέση μου.