Σήμερα έχω την χαρά να φιλοξενώ στο blog 5 μαμάδες, 5 διαφορετικές γυναίκες, οι οποίες γράφουν για τα Χριστούγεννα πριν και μετά τα παιδιά τους.

Πόσο έχει αλλάξει η ατμόσφαιρα στο σπίτι; Περνάνε καλύτερα; Αναπολούν τα παλιά;

Η Μαρία, η Καίτη, η Σοφία, η Μένια και η Εύη γράφουν για το «Κάθε μέρα Γονείς»!!!

Μεγαλώνω Μεγαλώνεις Μεγαλώνει – Μαρία

Κατ’ αρχήν να πω, πως έχω την αίσθηση, ότι η εποχή προ παιδιών, φαντάζει πολύ μακρινή. Κάτι σαν προ Χριστού ένα πράγμα !!! Ας δούμε λοιπόν πως … γιόρταζα τα Χριστούγεννα την …. προ Χριστού εποχή και τι συμβαίνει τώρα!
Τότε, το δέντρο μας ήταν στολισμένο σχεδόν αποκλειστικά με γυάλινα, διάφανα στολίδια, μερικά από αυτά πολύ παλιά, υπέροχα αλλά …. εύθραυστα!
Τώρα, είναι στολισμένο με μεταλλικά, ξύλινα, υφασμάτινα στολίδια που ΔΕΝ ΣΠΑΝΕ !!! Τα παλιά, υπέροχα εύθραυστα στολίδια, περιμένουν υπομονετικά στο πατάρι….. την ενηλικίωση των μικρών ταλιμπάν, για να ξαναπάρουν την θέση τους στο δέντρο με ασφάλεια!
Τότε, γιορτές σήμαινε διασκέδαση μέχρι τις πρωινές ώρες! Βρισκόμασταν όλη η παρέα και ξενυχτούσαμε σε κάποιο ρεμπετάδικο, πίναμε τον Βόσπορο από Αγιωργήτικο, χορεύαμε το «Πότε Βούδας – πότε Κούδας» και το «Βάλε το κόκκινο φουστάνι», στην επιστροφή τρώγαμε «βρώμικο» και αφού πια είχε ξημερώσει για τα καλά, γυρίζαμε σπίτι και πέφταμε σε ύπνο – κώμα μέχρι να συνέλθουμε! Εννοείται ότι τότε φορούσα παπούτσια με ψηλά τακούνια !!!
Τώρα πηγαίνουμε με τα παιδιά σε σπίτια φίλων –με παιδιά-, ή έρχονται στο σπίτι μας φίλοι – με παιδιά – ακούμε «Ρούντολφ το ελαφάκι» και «Ω Έλατο», πίνουμε πάλι Αγιωργήτικο αλλά μόνο αυτός που δεν οδηγεί. Αυτός που οδηγεί την βγάζει με αναψυκτικά. Τρώμε σπιτικά εδέσματα και γυρίζουμε σπίτι όταν τα πιτσιρίκια κουτουλάνε από την νύστα. Εντάξει, εάν περνάμε πολύ καλά, μπορεί να τα αφήσουμε να κοιμηθούν στο χαλί και εμείς να συνεχίσουμε…. (τα τα τα….) Εννοείται ότι τα ψηλοτάκουνα έχουν κρυφτεί στο βάθος της ντουλάπας για κάποια επόμενη ζωή…
Τότε περίμενα πώς και πώς να πάρω το δώρο από την δουλειά μου, για να πάω να αγοράσω κάποιο ζευγάρι μπότες που είχα βάλει στο μάτι, καλλυντικά και δώρα για τον καλό μου, για γονείς, αδέρφια κλπ.
Τώρα οι μπότες και τα καλλυντικά έχουν περάσει σε δεύτερη μοίρα (μην σου πω και σε τρίτη…. τέταρτη…. πέμπτη), προτεραιότητα έχουν τα δώρα των παιδιών και … οι λογαριασμοί ! (άτιμη κρίση…).
Όπως και να τα γιορτάζουμε όμως, όσο και αν έχουν αλλάξει κάποια πράγματα, τα Χριστούγεννα θα είναι πάντα από τις πιο αγαπημένες μου εποχές του χρόνου! Καλές ήταν οι γιορτές προ παιδιών, ακόμα καλύτερες είναι τώρα! Ίσως δεν μπορούμε πια να ξενυχτάμε ή να ψωνίζουμε όπως τότε, έχουμε όμως πολύ καλή δικαιολογία για να βλέπουμε μαζί τους παιδικές ταινίες πίνοντας ζεστή σοκολάτα και φορώντας σκουφί Αϊ Βασίλη!
Καλά Χριστούγεννα σε όλους !!!

Οι Παραμυθένιες – Καίτη

Μια φορά και ένα καιρό ήταν ένα κοριτσάκι που της άρεσαν πολύ τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά.
Κάθε Χριστούγεννα το μικρό κοριτσάκι μαζί με τους δικούς της στόλιζε το δέντρο με πολύχρωμες μπάλες, στολίδια και κορδέλες. Άσπρο βαμβάκι ανάμεσα στα κλαδιά για να δείχνει χιονισμένο το δέντρο και ένα μεγάλο αστέρι γεμάτο χρυσόσκονη να στολίζει τη κορυφή του δέντρου.
Την ημέρα που τα υπόλοιπα παιδιά μαζεύονταν για να πουν τα κάλαντα, το μικρό κοριτσάκι στολιζόταν και έλεγε τα κάλαντα μόνο στο παππού και γιαγιά. Μετά περίμενε να ακούσει τα κάλαντα από τους φίλους της.
Η αγαπημένη της λιχουδιά των εορτών ήταν τα μελομακάρονα. Το κοριτσάκι αναρωτιόταν γιατί ένα τόσο ωραίο γλυκό το τρώμε μόνο Χριστούγεννα και κρυφά ευχόταν να έχουμε μελομακάρονα όλο το χρόνο.
Την Πρωτοχρονιά κάτω από το δέντρο το κοριτσάκι έβρισκε δώρα, κούκλες, τσαντάκια, μολύβια και βιβλία. Απίστευτη χαρά!!
Το κοριτσάκι μεγάλωσε και έγινε κοπέλα. Συνέχισε να στολίζει το δέντρο μαζί με τους δικούς της. Έπαψε, όμως, να λέει τα κάλαντα στο παππού και γιαγιά. Έτρωγε όσα μελομακάρονα μπορούσε αφού πλέον, ήξερε πως δεν θα τα βρει τον υπόλοιπο χρόνο. Αντάλλασε δώρα με τους αγαπημένους της. Φορούσε τα καλά της ρούχα και διασκέδαζε με τους φίλους της. Ξέφρενα γλέντια!!
Η κοπέλα μεγαλώνει, γίνεται γυναίκα και γνωρίζει τον πρίγκιπα της. Στολίζει το δικό της τεράστιο δέντρο με στολίδια και ένα αστέρι με χρυσόσκονη στην κορυφή. Συνεχίζει να τρώει μελομακάρονα με την ίδια μανία. Ανταλλάσει δώρα και διασκεδάζει ως το πρωί. Χαρούμενες εορτές!!
Και έρχεται και η χρονιά που η γυναίκα γίνεται μαμά. Στολίζει το τεράστιο δέντρο της με άθραυστα στολίδια και το χρυσοστολισμένο αστέρι στην κορυφή. Το σπίτι γεμίζει λούτρινους Αη Βασίληδες, τάρανδους και χιονάνθρωπους.
Σαν μαμά φτιάχνει βασιλόπιτα και μελομακάρονα που τρώει, ακόμα, με μανία. Αρχίζει πάλι να τραγουδάει τα κάλαντα και κάθε λογής εορταστικό τραγούδι, κάνοντας μια μικρή χορωδία με τα παιδιά της.
Μιλάει για τον Αη Βασίλη στα παιδιά της μέσα από δικές της ιστορίες. Ετοιμάζει όσα πιο πολλές εκπλήξεις μπορεί για να πιστέψουν τα παιδιά της ότι ο Αη Βασίλης ήρθε και στο δικό τους σπίτι. Βάζει τα δώρα κάτω από το δέντρο και περιμένει να δει τη λάμψη και τη χαρά στα μάτια των παιδιών της. Παραμυθένιες γιορτές!!
Σαν κοριτσάκι ζει το όνειρο του Αη Βασίλη. Σαν κοπέλα και σαν γυναίκα διασκεδάζει. Σαν μαμά ζει πάλι το όνειρο του Αη Βασίλη μέσα από τα μάτια των παιδιών της. Κάθε εποχή διαφορετική. Κάθε εποχή είναι μοναδική. Η ευχή της για το μέλλον είναι να έχει τη χαρά να ζήσει τα Χριστούγεννα και σαν γιαγιά!!

Σοφία

Πώς να καταφέρω να περιγράψω με λόγια την διαφορά των Χριστουγέννων πριν και μετά τον μπέμπη μου; Υπάρχει άραγε πριν; Ζούσα άραγε πριν τον μικρό μου, πριν το θαύμα μου; Πριν τον Μάριο μου?
Είμαι 13 χρόνια παντρεμένη, ήμουν 13 χρόνια χωρίς παιδί, 13 χρόνια στο σκοτάδι. Έχω περάσει αμέτρητα Χριστούγεννα με όλους τους τρόπους. Και σε ταξίδι με τον σύζυγο και σε γεύμα σε εστιατόριο και σε party με φίλους και κλαίγοντας γιατί άλλη μια προσπάθεια για παιδί απέτυχε και σε κατάθλιψη μετά από απόξεση μέσα στις γιορτές. Όλα αυτά δεν έχουν σημασία από την στιγμή που γίναμε οικογένεια. Από την στιγμή που ήρθε ο μικρός στην ζωή μας και αρχίσαμε να ζούμε πραγματικά. Από την στιγμή που απέκτησε χρώμα η καθημερινότητα μας και μέσα στην αϋπνία μας δεθήκαμε ακόμα πιο πολύ σαν ζευγάρι. Το συναίσθημα της αγάπης που βιώνεις έχοντας ένα παιδί δεν περιγράφεται με λόγια. Είναι η απόλυτη ανιδιοτελής αγάπη, το απόλυτο δόσιμο που κάνει την ζωή σου κάθε μέρα πιο όμορφη. Για εμένα το δώρο των Χριστουγέννων ήρθε νωρίτερα και συγκεκριμένα στις 12 Μάρτη, την ημερομηνία που άνοιξα για πρώτη φορά τα μάτια μου γιατί μέχρι τότε ήμουν τυφλή. Τι και αν φέτος περάσουμε τα Χριστούγεννα με τις πιτζάμες και άυπνοι; Τι και αν κοιμηθούμε παραμονή Πρωτοχρονιάς πριν τα μεσάνυχτα; Με τον καινούργιο χρόνο θα μου κάνει ποδαρικό το μωρό μου. Είναι πλέον γεμάτη η ζωή μας και η αγκαλιά μας. Θα είναι τα καλύτερά μου Χριστούγεννα και η αρχή πολλών ακόμα όμορφων στιγμών. Το μεγαλύτερο μου κατόρθωμα είναι που κατάφερα και έγινα μάνα και είμαι πολύ πολύ περήφανη για αυτό. Θέλω λοιπόν να δηλώσω πως φέτος τα Χριστούγεννα η έννοια ευτυχία έπαψε να είναι αφηρημένη και έχει πλέον οριστεί ………σημαίνει Μάριος.
Καλές γιορτές σε όλους και εύχομαι έναν πληθωρικό, χαμογελαστό και ευτυχισμένο καινούργιο χρόνο σαν το μωρό μου.

karkinaki.gr – Μένια

Χριστούγεννα π.π – Χριστούγεννα μ.π…
(π.π σημαίνει πριν τα παιδιά μ.π σημαίνει μετά τα παιδιά).
Πριν γίνω μαμά δεν μου άρεσαν τα Χριστούγεννα. Δε ξέρω γιατί. Δεν το έψαξα ποτέ. Απλά δε μου άρεσαν. Μεγαλώνοντας, περίμενα τα Χριστούγεννα για να ξεκουραστώ από τη δουλειά, να ετοιμάσω τις εργασίες για τα μεταπτυχιακά μου, να βγω, να σαρώσω τα εμπορικά καταστήματα, να κανονίσω που θα περάσω τις γιορτές, σε πιο πάρτι θα πάω, τι θα φορέσω. Κι όταν κατάφερνα να κανονίσω και ταξίδι, μου «άρεσαν» πολύ τα Χριστούγεννα… Ταξίδια, στην Ελλάδα, στο εξωτερικό, ψώνια, ξενύχτια, να περιγράφω πόσο ωραία Χριστούγεννα πέρασα, πόσο ξεκουράστηκα. Και οι συζητήσεις μετά για τους στόχους της νέας χρονιάς… Να πετύχω τους στόχους μου στη δουλειά, να γίνω καλύτερη σύντροφος, να ξεκινήσω γυμναστήριο, να βλέπω πιο πολύ τους φίλους μου, να πηγαίνω θέατρο, να διαβάσω αυτά τα βιβλία που πρότειναν τα «Νέα Σαββατοκύριακο» στον ετήσιο απολογισμό τους.
Μεγαλώνοντας βέβαια, κρυφοκοίταζα κι αυτούς που είχαν παιδιά, τη δική τους οικογένεια. Αλλά με τους οδηγούς αγοράς «υπό μάλης» για τη super εμφάνιση στα ρεβεγιόν, με κλεισμένα μήνα πριν τα ραντεβού για μανικιούρ-πεντικιούρ, μαλλιά, spa, δήλωνα ότι δε μου αρέσουν τα Χριστούγεννα.
Και μετά, έγινα μαμά. Αρνούμουν να στολίσω το δέντρο. Ήξερα ότι θα στόλιζε ο Γιάννης. Και το σπίτι μου έμοιαζε ότι δεν είχε στολιστεί αρκετά. Το τζάκι ήθελε λίγα φωτάκια ακόμη. Η μπότα να είναι λίγο μεγαλύτερη γιατί είναι τα πρώτα Χριστούγεννα του μωρού μας. Να γεμίσουμε και τις πιατέλες με γλυκά. Έχουμε και κουμπάρους τώρα… να τους πάρουμε το γούρι και γλυκά. Συζήτηση για ταξίδι βέβαια ούτε κατά διάνοια. Μικρό το παιδί, μην του χαλάσουμε το πρόγραμμα. Και ήρθαν και τα 2α Χριστούγεννα της Νεφέλης. Να καλέσουμε και φίλους να στολίσουμε το δέντρο. Να στολίσουμε διαφορετικά το δέντρο μας, γιατί το παιδί δεν πρέπει να δει το ίδιο δέντρο με πέρσι. Κι ένα δωράκι ακόμη γιατί κατόρθωσε τόσα πολλά. Και τα 3α Χριστούγεννα είχαμε και τον Πάρη. Τι υπέροχη γιορτή τα Χριστούγεννα. Και πόσο μου πάει η στέκα τάρανδος. Και τι ωραίο το μπαλκόνι μας με τα φωτάκια και το δεντράκι του. Και το τζάκι με τις 4 κάλτσες, άδειο μου φαίνεται… να γεμίσουμε παιχνίδια. Θα βάλω κι ένα μπλουζάκι με παγιέτες να γιορτάσουμε…
Πέρσι ήταν διαφορετικά για εμάς τα Χριστούγεννα. Παραμονή Χριστουγέννων βγήκαμε από το νοσοκομείο. Η σκέψη ότι οι άντρες μας θα έκαναν γιορτές χωρίς εμάς, με τρέλαινε. Δύσκολη η προσπάθεια να γιορτάσουμε. Τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν. Το δέντρο να βλέπουν φωτισμένο και όλα καλά. Κι εγώ, με φόρμες αλλά με νύχι κόκκινο και μαλλί κομμωτηρίου και 2 στρώσεις consealeur να μην φαίνονται οι μαύροι κύκλοι από το κλάμα, έκανα μια ευχή μπροστά στο δέντρο : κάθε χρόνο να γιορτάζουμε. Τα φώτα να μη σβήσουν ποτέ στο σπίτι μας.
Και του χρόνου, να πάμε όλοι μαζί ένα ταξίδι… Να γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα..

mama’ s ‘n’ papa’ s – Εύη

Για το τέλος άφησα την αγαπημένη μου Εύη.
Η Εύη γέμισε μια κούπα με ζεστό καφέ και κάνει μια μικρή αναδρομή στο παρελθόν. Τι έχει αλλάξει; Για δείτε πώς ήταν τα Χριστούγεννα της mama’ s ‘n’ papa’ s πριν και μετά τα παιδιά!

Σύντομα το δεύτερο μέρος…

Author

7 Σχόλια

  1. νταξει…πόσο πολύ συγκινήθηκα..και με της Καίτης…και με της Μαρίας..και με της Σοφίας…αλλά και με της Μένιας..μπήκε το άτιμο το σκουπιδάκι στο μάτι μου και άντε να το βγάλω τώρα!!Καλά Χριστούγεννα στις οικογένειές σας μανούλες μου γλυκές!!και του χρόνου πάλι να γιορτάσουμε!όπως είπε και η Μένια!!!!!!!

  2. Δεν ντρέπεστε! Με κάνετε και κλαίω μέρες που είναι. Μανούλες μου γλυκιές <3

  3. Συγκινητικές οι ιστορίες σας κορίτσια μου! Καλογραμμένες με υπέροχες αναμνήσεις…Να είστε όλες καλά και να έχετε υγεία! Όλα τ'άλλα γίνονται… αρκεί να υπάρχει πίστη και ελπίδα! Φιλιά πολλά! Καλές γιορτές! <3

  4. καιτη oiparamythenies Reply

    Τελεια η ιδέα σου, Μαγδα. Και εγω συγκινήθηκα. Περιμένω και τις υπόλοιπες.
    κορίτσια σας εύχομαι Καλές και Ευτυχισμένες Γιορτές βγαλμένες απο παραμύθι!!

  5. Ο τρόπος που προσέγγισε η κάθε μανούλα το θέμα ήταν εκπληκτικος! Πολύ συγκινήθηκα με όλες σας!
    Ευχομαι να γιορτάζουμε πάντα με τα παιδιά μας τις γιορτές πάντα μαζί και πάντα καλά!
    Καλές γιορτές να έχουμε!

  6. Παρότι ανακάλυψα τώρα το κείμενο αυτό, είμαι σίγουρη ότι δεν έχουν αλλάξει πολλά. Πώς αλλάζουν όλα όταν γινόμαστε γονείς! Και πώς κάθε μία και ένας από εμάς κάτω από το καθημερινό, συνηθισμένο του πρόσωπο κρύβει μια μοναδική ιστορία…
    Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου ευτυχισμένες γιορτές με υγεία και λάμψη σε όλους!

    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

Write A Comment

error: Content is protected !!