Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

Πήγαμε στην θεατρική παράσταση "Ξημερώνει"

Θέατρο Αλληλεγγύης για παιδιά, με μουσική του αγαπημένου μου φίλου Σπύρου Γραμμένου.
Γινόταν να μην πάμε; Όχι βέβαια!!!

Καταρχήν να πω και στους 42 που ήταν εκεί από την ομάδα "Κάθε μέρα Γονείς", μικρούς και μεγάλους, ένα τεράστιο ευχαριστώ που συμμετέχουν τόσο ενεργά σε ότι οργανώνουμε. Ειδικά για την συγκεκριμένη παράσταση, αισθάνομαι χαρούμενη και για έναν ακόμη λόγο. Γιατί με τον δικό μας τρόπο έχουμε συνδράμει σε μια προσπάθεια που εδώ και 12 χρόνια στηρίζει το Θέατρο Νέου Κόσμου. Γιατί δίνοντας απλά 4 ευρώ για να δούμε την παράσταση "Ξημερώνει" στηρίζουμε έμπρακτα τον κοινωνικό ρόλο του θεάτρου.

Ένας μικρός σκίουρος λοιπόν πέφτει για ύπνο. Μέσα στη νύχτα όμως ξυπνάει και καταλαβαίνει ότι βρίσκεται στην άλλη άκρη του δάσους. Με την βοήθεια όμως μιας πυγολαμπίδας θα επιστρέψει στο σπίτι του την ώρα που ξημερώνει!

Ευρηματική, τρυφερή, γεμάτη μουσική (που μας άρεσε πολύ και την σιγοτραγουδούσαμε φεύγοντας), υπέροχα καπέλα - μάσκες ζώων και τρεις ολοζώντανους ηθοποιούς που ερμηνεύουν με μεράκι και σεβασμό για το παιδικό κοινό. Η παράσταση απευθύνεται κυρίως σε μιρά παιδιά, αν και τα μεγάλα παιδιά της παρέας μας (νηπιαγωγείο και πρώτες τάξεις δημοτικού) πέρασαν υπέροχα!

Σας την συστήνουμε ανεπιφύλακτα!

Μπράβο σε όλη την ομάδα του Θεάτρου. Εμείς είμαστε εδώ και θα σας στηρίξουμε σε ότι κάνετε!!!




Από την ιστοσελίδα του Θεάτρου:
"Το Θέατρο του Νέου Κόσμου ξεκίνησε το 2002 τη δράση της κινητής μονάδας θεάτρου για παιδιά που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία και ιδρύματα. Σιγά σιγά, αυτά τα χρόνια απλωθήκαμε και σε άλλους χώρους όπου μπορεί να βρίσκονται ευαίσθητες ομάδες παιδιών, όπως προσφυγικούς καταυλισμούς, ειδικά σχολεία, γυναικείες φυλακές. Συνολικά έχουμε δώσει πάνω από 1.800 δωρεάν παραστάσεις σε όλους αυτούς τους χώρους.
Με την εξάπλωση της φτώχειας και της κατήφειας στην κοινωνία μας, επανεξετάζουμε κι εμείς το ρόλο αυτής της κινητής μονάδας θεάτρου, θέλοντας πλέον να απευθυνθούμε και σε παιδιά που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πάνε στο θέατρο και στερούνται την ανάσα που μπορεί να προσφέρει η ψυχαγωγία σ’ αυτούς τους μίζερους καιρούς. Κάθε Σάββατο στις 5 το απόγευμα η παράσταση θα παίζεται στο Θέατρο του Νέου Κόσμου με ένα χαμηλό εισιτήριο 4 ευρώ, για όσους μπορούν. Κι αυτοί που μπορούν να πληρώσουν θα ξέρουν ότι οι όποιες εισπράξεις του θεάτρου από αυτές τις παραστάσεις πιάνουν τόπο, γιατί δίνουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν την παράσταση και παιδιά, ανεξαρτήτως καταγωγής, που δεν έχουν να πληρώσουν εισιτήριο.
Σε συνεργασία με δομές αλληλεγγύης της πόλης αλλά και με ατομικές πρωτοβουλίες, θέλουμε να φέρουμε όσο πιο πολλά παιδιά γίνεται στο θέατρό μας αλλά και να πάμε την παράστασή μας σε πιο απομακρυσμένες περιοχές.
Αυτό το πρόγραμμα είναι το μοναδικό στην Ελλάδα που γίνεται από επαγγελματικό θέατρο ανελλιπώς όλα αυτά τα χρόνια σε σταθερή και καθημερινή βάση. Η ιδέα μας είναι να προσφέρουμε τη χαρά του θεάτρου σε παιδιά που βρίσκονται σε ιδρύματα ή νοσηλεύονται σε νοσοκομεία, εκεί δηλαδή που υπάρχει μεγάλη ανάγκη για ψυχαγωγία. Οι παραστάσεις δίνονται σε διαδρόμους ή σε δωμάτια ασθενών παιδιών που δεν μπορούν να μετακινηθούν, ακόμα κι αν χρειάζεται να παίξουμε το έργο για ένα μόνο παιδί. Κάθε χρόνο δίνουμε 150-160 παραστάσεις, οι οποίες προσφέρονται δωρεάν.
Τα έργα γράφονται ειδικά γι’ αυτό το σκοπό, παίρνοντας υπόψη τις συνθήκες και τους χώρους όπου δίνονται αυτές οι παραστάσεις. O εκπαιδευτικός και ψυχαγωγικός χαρακτήρας αυτών των παραστάσεων, που παράλληλα προσφέρουν ψυχολογική στήριξη στα παιδιά, είναι αναπόσπαστα δεμένος με το καλλιτεχνικό τους αποτέλεσμα. Στο Θέατρο του Νέου Κόσμου πιστεύουμε στον κοινωνικό ρόλο του θεάτρου, θέλουμε να παρεμβαίνουμε στην κοινωνία, και θεωρούμε πως αυτή μας η δραστηριότητα το κάνει με τρόπο ουσιαστικό."

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

Φτιάχνουμε μάσκες!

Να λοιπόν που ένα βροχερό απόγευμα βρεθήκαμε στο σπίτι με λιγοστά κέφια και αντοχές...

Τι να κάνουμε, τι να κάνουμε; Σκέφτηκα λοιπόν πως 1-2 χρόνια πριν στο γνωστό Παζάρι Βιβλίου που γίνεται στην Πλατεία Κλαυθμώνος είχα αγοράσει για 2 ευρώ όπως βλέπετε, την Τρελοπαρέα του Πειρατή. Ένα βιβλίο με αυτοκόλλητα για να φτιάξουμε μάσκες. Και έτσι κάναμε!


Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

Το πρώτο μας reunion!

Περιμέναμε την χθεσινή μέρα εδώ και 4 μήνες περίπου. Από την ώρα δηλαδή που ο Άρης τελείωσε τον παιδικό σταθμό. Είχαμε μόλις βγει από την πόρτα του σχολείου του, αφού χαιρετήσαμε όλο συγκίνηση τις δασκάλες του και τους φίλους του, και μου είπε "Θα κανονίζεις όμως να βλέπω τους φίλους μου, έτσι;". Και έδωσα την υπόσχεσή μου.

Πώς θα μπορούσα άλλωστε να μην το κάνω; Είναι όλος του ο κόσμος από 1μιση έτους, όταν πρωτοπήγε στο σχολείο. Άλλωστε δεν ήταν μόνο ο Άρης τυχερός! Έχω πλέον και εγώ τους φίλους μου σε αυτή την παρέα.

Μια το ένα, μια το άλλο λοιπόν, δεν είχαμε καταφέρει να συναντηθούμε, παρότι το αίτημα πρέπει να σας πω ήταν καθημερινό. Πριν δύο εβδομάδες λοιπόν ο Άρης ζητούσε την καλύτερή του φίλη, την Π., τον Α. που δεν τον έχει δει καθόλου, τον Β. που ακόμη να έρθει στο σπίτι μας... Χρειάστηκε ένα ομαδικό μήνυμα στο Facebook, ελάχιστα τηλεφωνήματα, ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων και το ραντεβού είχε κανονιστεί.

Μετρούσαμε τις μέρες αντίστροφα. Όταν φτάσαμε στο ραντεβού μας δεν είχε ησυχία. "Πού είναι, γιατί δεν έρχονται, θα άλλαξαν γνώμη", έτρεχε, σκαρφάλωνε, έτρωγε τα νύχια του, η λαχτάρα ήταν ζωγραφισμένη σε όλο του το πρόσωπο.




Η παρέα κατέφθασε! Δεν υπήρχε ωραιότερη εικόνα από αυτή που ζήσαμε όλοι μας καθώς το ένα μετά το άλλο έμπαιναν τα παιδιά στον χώρο. Τα χαμόγελά τους, οι αγκαλιές τους, τα φιλιά που δίνανε, οι ντροπές, αυτά τα ματάκια που κοιτούσαν και αναρωτιόντουσαν "τώρα αλήθεια θα έρθουν εδώ όλοι μου οι φίλοι;".

  


 
 

Είχαμε και φαγητό. Όλοι φτιάξανε ή αγοράσανε από κάτι, αν και όπως καταλαβαίνετε τα παιδιά δεν είχαν καμία όρεξη να σταματήσουν το παιχνίδι τους για φαγητό.


Ανανεώσαμε το ραντεβού μας σίγουρα για τον Γενάρη. Αυτή την φορά με στόχο να βρούμε και την υπόλοιπη τάξη, να οργανωθούμε λίγο καλύτερα... Ποιός ξέρει; Ίσως καταφέρουμε να δούμε όλοι μαζί και κάτι Χριστουγεννιάτικο μέσα στις γιορτές. Οι μαμάδες πάντως εξέφρασαν επιθυμία και για μια δική τους έξοδο. Τώρα που αρχίσαμε; Θα έρθουν κι άλλα, πολλά και καλά!!!


Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

Φτιάξαμε "εύκολη γιαουρτοκασερόπιτα"

Μια τυρόπιτα που θα εξαφανιστεί μέσα σε μια μέρα! Για μεσημεριανό, απογευματινό, βραδυνό, ακόμη και για πρωινό, το μόνο σίγουρο είναι πως αυτή η συνταγή θα σας ενθουσιάσει.
Και σας το λέω εγγυημένα, γιατί όσες φορές την έχουμε φτιάξει δεν μας έχει προδώσει ποτέ.



Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

Πήγαμε στην θεατρική παράσταση "Τομ Σόγιερ"

Κυριακή 2 Νοεμβρίου και η ομάδα "Κάθε μέρα Γονείς" μαζεύτηκε για την πρώτη θεατρική εξόρμηση της χρονιάς. 36 άτομα λοιπόν, ζωή να' χουμε που λένε, βρεθήκαμε στο Θέατρον στον Ελληνικό Κόσμο για την παράσταση Τομ Σόγιερ.


Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Εδώ Πολυτεχνείο - Μέρος 2ο

Ζήτησα από τον μπαμπά μας να γράψει την πρώτη του ανάρτηση στο blog...

"Μια χαρά τα έχεις γράψει και τα έχεις πει εσύ σήμερα. Τι να πω εγώ; Άλλη φορα...", ήταν η απάντηση που πήρα. "Μα πήγατε με τον Άρη στο Πολυτεχνείο, δεν θες να γράψεις για αυτό; Αφού σε βλέπω...", τον ρώτησα. "Τότε να ανεβάσεις τις φωτογραφίες που τράβηξα κι αυτό το τραγούδι. Δεν χρειάζεται να πω εγώ τίποτε άλλο..."

Η έκτη χρονιά του Άρη στο Πολυτεχνείο λοιπόν, με ένα γαρύφαλλο στο χέρι.

Τα λέει όλα ο Παύλος...




Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

Εδώ Πολυτεχνείο!

Θυμάμαι πολύ έντονα μέχρι σήμερα πόσο μου άρεσαν οι σχολικές γιορτές για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το μυαλό ταξίδευε, θύμωνα, αισθανόμουν δέος και θαυμασμό... Ήταν η γιορτή που μας έφερε ακόμη πιο κοντά στο Λύκειο, η επέτειος που μας θύμιζε πως δεν πρέπει να σταματήσουμε να πιστεύουμε στο καλύτερο, δεν πρέπει ποτέ να πάψουμε να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας.

Και μέχρι σήμερα κάποιες εικόνες συνεχίζουν να είναι δυνατές, συγκλονιστικές...


Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

Η "Λεμονιά" πάει στις Μικρές Ιστορίες


Οι Μικρές Ιστορίες και η θεατρική ομάδα ΤΕΧΝΗΣ ΝΕΥΜΑ  παρουσιάζουν την κουκλοθεατρική παράσταση “Λεμονιά” την Κυριακή 23 Νοεμβρίου στις 12:00 το μεσημέρι.

Η παράσταση απευθύνται σε παιδιά 4-10 ετών. 

Μόνο για τους φίλους και τα μέλη της ομάδας "Κάθε μέρα Γονείς" η είσοδος είναι 8 ευρώ για τα παιδιά και 5 για τους ενήλικες.
 

Η «Λεμονιά», είναι η ιστορία μιας γιαγιάς, η οποία ξεκινά να ζυμώσει ψωμί και τελικά χρησιμοποιεί το ζυμάρι που μόλις έχει φτιάξει για να δημιουργήσει μ” αυτό έναν καινούργιο μικρόκοσμο που θέλει να μοιραστεί. Καταφέρνει να κάνει σύντροφο της ένα εύπλαστο αλλά και πολυσύνθετο υλικό που μοιράζεται και το οποίο τελικά τη μαγεύει και την ταξιδεύει.

Η παράσταση γεννήθηκε κατά τη διάρκεια του ετήσιου εργαστηρίου θεατρικής μαριονέτας του κουκλοθεάτρου Αγιούσαγια (www.ayusaya.com) το 2009. Πρόκειται για μια παράσταση, που παίζεται με μία κούκλα φυσικού μεγέθους και συνδυάζει αρμονικά το κουκλοθέατρο με την τέχνη της μιμικής.

Η Λεμονιά έχει ζυμώσει ως τώρα σε πολλές πλατείες, θέατρα και σχολεία, σ' όλη την Ελλάδα, αλλά και σε Διεθνή Φεστιβάλ Κουκλοθεάτρου στη Ρωσία, το Βέλγιο, τη Ν. Κορέα, το Καζακστάν όπου απέσπασε το βραβείο Καλύτερης Πρωτότυπης Παράστασης, την Ισπανία, τη Ν. Αφρική και την Ιταλία.

Για κρατήσεις μπορείτε να καλέσετε στο 210 9227730

Συντελεστές παράστασης
Σύλληψη και εμψύχωση κούκλας: Ευαγγελία Νικηφόρου
Κατασκευή: Στάθης Μαρκόπουλος, Ευαγγελία Νικηφόρου, Ελένη Αλεξίου
Επεξεργασία ήχου: Χρήστος Αλεξόπουλος

Η θεατρική ομάδα ΤΕΧΝΗΣ ΝΕΥΜΑ δημιουργήθηκε το 2005 στη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται, για έναν περιοδεύοντα θίασο, του οποίου το ερευνητικό πεδίο εργασίας περιλαμβάνει κυρίως το χώρο της μιμικής τέχνης. Διερευνά το χειρισμό αντικειμένων και δουλεύει πάνω στο παραδοσιακό κουκλοθέατρο εμπλουτίζοντας το με παραδοσιακές και μη παραδοσιακές μορφές, στοιχεία με μάσκα, καταλήγοντας τις περισσότερες φορές σε παραστάσεις δίχως λόγο που απευθύνονται σ’ όλους και μπορούν να ταξιδεύουν και στο εξωτερικό.
 
Πολλές από τις παραγωγές της ομάδας έχουν συμμετέχει σε γιορτές και φεστιβάλ, ενώ ορισμένες έχουν εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε πολλά φεστιβάλ του εξωτερικού. (Ιταλία, Κύπρο, Βέλγιο, Ισπανία, Ν. Αφρική, Ν. Κορέα, Καζακστάν.) Η ομάδα έχει επίσης συνεργαστεί με το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή και τους εκδοτικούς οίκους Κόκκινο, Μεταίχμιο και Παπαδόπουλος
Η παράσταση στη Ρωσία - Kurgan May 2014 (III International Festival of Puppet Theaters) τιμήθηκε με το Special Prize in Acting Technique,

Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2014

"Raising boys "

Steve Biddulph - Raising boys (Harper Thorsons)

Αγόρασα το βιβλίο με έναν δισταγμό. Γιατί να μπούμε στην συζήτηση ότι μεγαλώνουμε τα αγόρια διαφορετικά από τα κορίτσια; Η αγάπη αλλάζει ανάλογα με το φύλο του παιδιού; 


Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

Πάει η αγάπη μου...

Κυριακή βράδυ, έχουμε μόλις διαβάσει το παραμύθι της καληνύχτας και προσπαθούμε να κοιμηθούμε. Μας έχει πιάσει ομως μια φλυαρία...

Άρης: Τελικά μαμά, εγώ την έχασα την πρώτη μου αγάπη... Πάει η αγάπη μου μαμά...

Παθαίνει ένα σοκ η μαμά, γιατί δεν το περίμενε τώρα αυτό το σχόλιο. Και συνεχίζει...



Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2014

"How to talk so kids will listen & Listen so kids will talk"

Adele Faber & Elaine Mazlish - How to talk so kids will listen & Listen so kids will talk (Piccadilly Press)

Η σύσταση για το συγκεκριμένο βιβλίο ήρθε από τις φίλες μου στην Αγγλία, μητέρες φυσικά, σε μια φάση που νόμιζα πως το παιδί μου είναι ατίθασο.


Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2014

Η πρώτη μου λίστα - Νοέμβριος

Όχι, όχι, όχι! Δεν πρέπει να τον χάσω κι αυτόν τον μήνα.

Μετά τις καλοκαιρινές διακοπές ήμουν γεμάτη ενέργεια και διάθεση για αλλαγές. Δεν πρέπει να αφήσω να περάσει ένας ακόμη μήνας χωρίς να βάλω στόχους! Τι να κάνω; Τέτοια είμαι! Πρέπει να εκτεθώ εδώ, μπροστά σε όλους, για να αισθάνομαι μεγαλύτερη πίεση, να αισθάνομαι ότι αν δεν τα καταφέρω θα πρέπει κάπου να με δικαιολογήσω...

Ας είναι καλά λοιπόν η Mama Petounia και οι λίστες της. Από εκεί προήλθε και η έμπνευση - δέσμευση για τις δικές μου λίστες. Τον Σεπτέμβριο είχα γράψει την γενική ιδέα (μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό κείμενο εδώ). Αν και δεν μπορώ να πω ότι έχει τεθεί σε εφαρμογή, η λίστα του Νοεμβρίου θα πρέπει να κάνει την αρχή! Για να δούμε λοιπόν...



Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2014

Φωτογράφισέ το - Οκτώβριος

Είπαμε! Να μην λέμε τα ίδια και τα ίδια. Οι αγαπημένες συνήθειες δεν κόβονται. Ίσα-ίσα!

Δείτε όλες μου τις συμμετοχές στο project Φωτογράφισέ το! εδώ

1/10 Φθινόπωρο - "Φθινοπωρινό ηλιοβασίλεμα"


3/10 Σπίτι - "Στο τέλος μιας μέρας"

 
4/9  Αγάπη - "Το κοριτσάκι μας!"


 5/10 Συμμετρια - "Με τα σκαλιά"


 6/10 - Ζώο 
"Η αγάπη που τους έχουμε δεν κρύβεται με τίποτα"


7/10 - Γράμμα Ψ
"Ψάχνω να βρω πώς τα κατάφερα να τραβηξω αυτή την φωτογραφία" 


8/10 Μαξιλάρι 
"Για τα σύννεφα"


 10/10 - Κάτι άνετο 
"Για να κοιμηθώ"


 11/10 - Τρομακτικό
"Νεροχύτης στο τέλος της μέρας"


 12/10 - Χειροποίητο
"Ενα έτοιμο κι ένα χειροποίητο Angry Bird"


 13/10 Ενοχη απόλαυση
"Με χαμηλά λιπαρά"

 
17/10 - Μέσα στο συρτάρι της κουζίνας 
"Πολύχρωμα και χρήσιμα"


 18/10 - Η καλύτερη στιγμή του Σαββάτου 
"Κι όλα τ´ αλλα ασήμαντα"


19/10 - Η καλύτερη στιγμή της Κυριακής 
"Ακροβάτες στα Εξαρχεια"


24/10 - Παρασκευή 
"Βρέχει!"


 25/10 - Αρχιτεκτονική 
"Παλιά πόρτα στο χωριο"


30/10 - Ομπρέλα 
"Η Παριζιανα"


Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2014

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης

31 Οκτωβρίου 2014. Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης και το παιδί μου για μια ακόμη χρονιά έφερε από το σχολείο στο σπίτι τον κουμπαρά του.