Archive

Μάιος 2014

Browsing

Μιλώντας στα παιδιά για τον θάνατο

Γράφει ο Ιωάννης Ζήνδρος, Ψυχολόγος Κέντρο Ψυχολογικής Παρέμβασης Θεραπεύω-Συν, Συν-Θεραπεύω Τρίτη 20 Μαΐου, 10:00 το βράδυ. Σε μικρό πάρκο της γειτονιάς μου βγάζω βόλτα τον επί 7 χρόνια φίλο/σκύλο μου τον Βέλιο. Σε απόσταση 10 μέτρων κάνουν βόλτα 2 κυρίες γύρω στα 60, που μετά τα γνωστά σχόλια «εδώ παίζουν τα παιδιά μας», «να τα μαζέψεις μετά»… κτλ κτλ συνεχίζουν την συζήτηση τους. – Εγώ της είπα ότι την αγάπησε ο Κύριος και την πήρε κοντά του. (Λέει η κυρία που πριν ένα δευτερόλεπτο με έκραζε) – Ναι μωρέ, κρίμα το κοριτσάκι και είναι τόσο μικρό… (Απαντά η συνομήλικη κυρία) Η συζήτηση συνεχίστηκε για ώρα. Περπατώντας αργά και κρυφακούγοντας λιγάκι, κατάλαβα ότι μιλούσαν για την εγγονή της πρώτης κυρίας, της οποίας η κόρη πέθανε, αφήνοντας πίσω ένα κορίτσι 6 χρονών. Άδικος και δύσκολος ο κόσμος που ζούμε, σκέφτηκα. Άδικο και δύσκολο να πρέπει να εξηγήσει η γιαγιά στην εγγονή τι…

Το πρώτο μου βραβείο!

Έχω κάνει πολλές βόλτες τα τελευταία χρόνια σε ελληνικά και ξένα blogs. Τα διαβάζω όλα με μια προσμονή και λαχτάρα, γιατί εκεί ο κάθε ένας από μας καταθέτει ένα κομμάτι του εαυτού του, κάνει την αυτοκριτική του, ξέροντας πως κινδυνεύει να κατακριθεί ή απλά να αγαπηθεί από γνωστούς αλλά και αγνώστους. Εεε λοιπόν ένα πράγμα που ζήλευα σε όλα αυτά τα blogs είναι τα βραβεία τους. Ναι το ομολογώ. Τα κοίταζα και έλεγα «Κοίτα! Κάποιος τον/την διαβάζει και του χάρισε και βραβείο. Μπράβο του/της». Και φυσικά αναρωτιόμουν «Εμένα γιατί δεν μου έχει δώσει κανένας ένα βραβειάκι; Έτσι ένα κάτι, να αισθανθώ κι εγώ ότι κάποιος με διαβάζει βρε παιδί μου…». Και ξαφνικά εμαφανίστηκε η ομάδα Μαμαδο-blogs. Και εκεί γνώρισα, διαδικτυακά, την Δέσποινα, γνωστή και ως Μαμά σε κρίση . Και κάπου εδώ ήρθε και το πρώτο μου βραβείο!!! Ναι, ναι, πολλά θαυμαστικά εδώ!!!!!!!!! Γιατί επιτέλους γνωρίστηκα με κάποιες από όλες αυτές τις…

Καινούριος διαγωνισμός Πλεγμένος από τα χέρια!

Γεια σας φίλοι μου! Ελπίζω να είστε καλά και να αισθάνεστε τυχεροί γιατί σήμερα ξεκινάει ένας σούπερ διαγωνισμός για κάθε γονιό που κρύβει μια κουκουβάγια μέσα του! Η φίλη μας Φένια λοιπόν, γνωστή για την πραγματικά υπέροχη δουλειά που κάνει με το βελονάκι της, ή αλλιώς amigurumi, χαρίζει σε έναν/μια από εσάς μια υπέροχη κουκουβάγια και το μικρό της, πλεγμένα και τα δύο στο χέρι. Εδώ θα βρείτε όλες τις δημιουργίες της Φένιας! Για να τα διεκδικήσετε θα πρέπει να κάνετε τα εξής: Να αφήσετε το όνομά σας (γραμμένο με ελληνικούς χαρακτήρες θα παρακαλούσα) και ένα e-mail στα σχόλια της ανάρτησης (στο blog και ΟΧΙ στο Facebook) μέχρι την Κυριακή 1 Ιουνίου 2014 . Αν τώρα έχετε σελίδα στο Facebook μπορείτε να περάστε μια βόλτα για ένα like και από τις σελίδες μας «Πλεγμένα από τα χέρια» και «Κάθε μέρα Γονείς» και να κάνετε δημόσια κοινοποίηση του διαγωνισμού στην προσωπική σας σελίδα. Όροι συμμετοχής: 1.…

Χρόνια πολλά μαμά!!

Πριν ακόμη γίνεις μαμά, αυτή τη μέρα είναι για σένα ξεχωριστή. Μέρες πριν μπορεί να σκέφτεσαι τι δώρο θα της κάνεις, τι θα την κάνει πιο χαρούμενη. Όλο αγωνία της δίνεις το δώρο της και περιμένεις αυτό το γλυκό χαμόγελο που κάθε μαμά προσφέρει τόσο απλόχερα εκείνη την ώρα. Δεν είσαι βέβαια ακόμη ο αποδέκτης του δώρου. Δεν έχειςς αισθανθεί αυτή την γλυκιά αίσθηση, την τρυφερότητα, την αγάπη άνευ όρων που σου προσφέρει το παιδάκι σου μέσα από μια τόσο απλή χειρονομία. Τι κι αν σου δώσει απλώς μια ζωγραφιά! Τι κι αν γράψει το όνομά του για πρώτη φορά στην καρτούλα σου, με γραμματάκια που θυμίζουν ορνιθοσκαλίσματα! Εκείνη την ώρα αισθάνεσαι ότι είσαι ο πιο τυχερός άνθρωπος του κόσμου. Ότι δεν θα ήθελεες τίποτα παραπάνω. Όλη η κούραση, οι αγωνίες, τα νεύρα, αυτή η αίσθηση ότι τις μισές φορές δεν ξέρεις τι σου γίνεται, απλά εξαφανίζεται. Σήμερα λοιπόν, για…

Χαλάρωσε μαμά…

Το είδα σήμερα το πρωί στην σελίδα http://www.drmomma.org Σας το χαρίζω σε μια πιο ελεύθερη μετάφραση: Χαλάρωσε μαμά, ηρέμησε, δεν υπάρχει λόγος να βιαζόμαστε. Χαλάρωσε, γιατί τόση φασαρία; Χαλάρωσε κι απόλαυσε ένα φλυτζάνι τσάι. Χαλάρωσε κι έλα να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί. Έλα να βάλουμε τις μπότες μας και να πάμε μια βόλτα, ας κλωτσήσουμε τα φύλλα, έλα να γελάσουμε, να μιλήσουμε. Μαμά χαλάρωσε, δείχνεις πάντα κουρασμένη, έλα να κάνουμε αγκαλίτσες, να κουλουριαστούμε κάτω από το πάπλωμα, να χαλαρώσουμε παρεούλα. Χαλάρωσε μαμά, τα πιάτα μπορούν να περιμένουν, έλα να περάσουμε καλά – να φτιάξουμε ένα κέικ! Χαλάρωσε μαμά, ξέρω πως δουλεύεις πολλές ώρες, αλλά μερικές φορές είναι καλό απλά να σταματάς. Κάτσε μαζί μας ένα λεπτό, άκου πώς περάσαμε την μέρα μας, αφιέρωσέ μας μια μοναδική, πολύτιμη στιγμούλα, γιατί η παιδική μας ηλικία δεν θα κρατήσει για πάντα! R. Knight Art: Monica Carretero slow…

error: Content is protected !!