Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

Το χαμένο κλειδί…

Γράφει ο
Ιωάννης Ζήνδρος, Ψυχολόγος
Κέντρο Ψυχολογικής Παρέμβασης
Θεραπεύω-Συν, Συν-Θεραπεύω

Στο δρόμο κάτω από ένα φανάρι, ένας μεθυσμένος ψάχνει το πεζοδρόμιο. Ένας αστυνομικός που περνάει τον ρωτάει για το αντικείμενο των ερευνών του. "Έχασα το κλειδί μου" του απαντάει ο μεθυσμένος. Και αρχίζουν να ψάχνουν παρέα. Λίγο αργότερα ο αστυνόμος ρωτάει: "Μα είστε σίγουρος ότι χάσατε εδώ το κλειδί σας;" και η απάντηση λογικότατη "Όχι, μου έπεσε πιο κάτω, προς τα εκεί, αλλά εκεί είναι σκοτεινά". (Από το βιβλίο “ Φτιάξε την δυστυχία μόνος σου” Paul Watzlawick).

Παράλογο θα σκεφτείτε. Συμφωνώ αλλά σας προτρέπω να αφιερώσετε λίγο χρόνο και να σκεφτείτε πόσες φορές έχετε βρεθεί και εσείς στη δυσάρεστη θέση του μεθυσμένου της ιστορίας μας. Πόσες φορές ξέρατε ότι αυτό που κάνετε δεν θα σας δώσει την λύση στους προβληματισμούς σας, αλλά είπατε να του δώσετε μια ακόμα ευκαιρία;


"Η επιμονή είναι αρετή", θα σας πούνε. Δεν δώσατε το χρόνο που έπρεπε, δεν προσπαθήσατε με όλη σας την ενέργεια, δεν προσπαθήσατε αρκετά… Οι δικαιολογίες σίγουρα είναι πολλές και κάποια θα ταιριάξει απόλυτα στο δικό σας μοντέλο για το πώς θα έπρεπε να είναι ο κόσμος, κάποια θα ταιριάξει στον χαρακτήρα σας. Το αποτέλεσμα θα είναι να συνεχίζετε να ψάχνετε το κλειδί κάτω από το φως όπως ο δυστυχής μεθυσμένος της ιστορίας μας. Αν είστε και απελπισμένοι, θα βάλετε και άλλους να ψάχνουν μαζί σας, αλλά το κλειδί θα είναι αλλού.

Όπως λέει και ο Paul Watzlawick, αυτή η επιμονή είναι μια από τις πιο καταστροφικές συνταγές που έχουν εφαρμοστεί στον πλανήτη μας εδώ και εκατομμύρια χρόνια και έχει οδηγήσει ολόκληρα είδη στην εξαφάνιση,. Το θέμα όμως είναι ότι οι καταστάσεις αλλάζουν με τον καιρό και μια λύση που κάποτε ήταν λειτουργική μπορεί πλέον να μην είναι. Όσες φορές και εάν επαναλάβουμε την ίδια μη λειτουργική λύση θα παραμείνει μη λειτουργική.

«Αν θες κάτι που ποτέ δεν είχες, πρέπει να κάνεις κάτι που ποτέ δεν έκανες».

Λέμε ότι δεν είναι σοφός αυτός που επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη, ότι τα λάθη του παρελθόντος μπορούν να μας διδάξουν… αλλά ξεχνάμε να πούμε ότι και όποιος επαναλαμβάνει τις ίδιες λάθος λύσεις μάλλον δεν είναι τόσο σοφός.



Η συμβουλή του Watzlawick για κάποιον που θέλει πραγματικά να είναι δυστυχισμένος; Αρκεί να ακολουθήσει δύο κανόνες:
  • Μια και μοναδική λύση είναι δυνατή, λογική, επιτρεπτή 
Αν δεν έλυσε ακόμα το πρόβλημα, πρέπει να διπλασιάσουμε την προσπάθεια και την αποφασιστικότητά μας, πάντα σε αυτή την κατεύθυνση.
  • Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αμφισβητήσουμε την προηγούμενη πρόταση. 
Ακολουθώντας αυτούς τους δύο απλούς κανόνες πιστά και με επιμονή μπορεί και να κερδίσουμε και την διάγνωση της νεύρωσης.

Θυμάμαι ένα άλλο ανέκδοτο στο οποίο ένας άνθρωπος έβλεπε το ίδιο γουέστερν ξανά και ξανά δίνοντας την ευκαιρία σε ένα άλογο να υπερπηδήσει ένα εμπόδιο. Δεν μπορεί έλεγε, τόσες φορές το έκανε, σήμερα θα το καταφέρει και μετά ξαναζούσε την ίδια απογοήτευση.

Παρόμοια περίπτωση είναι η κατασκευή και διαιώνιση των θεμάτων που μας απασχολούν, είτε είναι μικρά είτε είναι μεγάλα. Βλέπουμε την ίδια ταινία εκτελούμε τους ίδιους ρόλους και παρόλα αυτά έχουμε την ελπίδα ότι κάτι θα αλλάξει.

Το ένδοξο προσωπικό μας παρελθόν που τόσο το κατηγορούμε για οτιδήποτε συμβαίνει στο σήμερα, μπορεί να μας διδάξει ποια λύση λειτούργησε και ποια όχι. Το πόσο ευέλικτοι είμαστε στο σήμερα και στις λύσεις που διαλέγουμε για τα θέματα που μας απασχολούν μπορεί να φτιάξει το τώρα. Η επιλογή τελικά είναι δική μας.

Υ.Γ.: Εάν θέλετε να είστε πραγματικά δυστυχισμένοι ή γνωρίζετε κάποιον που θέλει να γίνει ή να παραμείνει πραγματικά δυστυχισμένος, σας προτείνω το βιβλίο “ Φτιάξε την δυστυχία μόνος σου”. Ειδικά στην περίοδο των γιορτών μπορεί να είναι ένα δώρο στον εαυτό σας ή στους φίλους σας. Φυσικά μπορείτε να το διαβάσετε ως τι πρέπει ή τι δεν πρέπει να κάνετε.

Διαβάστε περισσότερα για το βιβλίο εδώ και εδώ.

2 σχόλια:

  1. Πολύ ψαγμένο μου ακούγεται...! Κρατώ αυτή τη φράση...«Αν θες κάτι που ποτέ δεν είχες, πρέπει να κάνεις κάτι που ποτέ δεν έκανες» φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ψαγμένο αλλά απλό και λογικό θα έλεγα Μαρία μου. Καλημέρα!

      Διαγραφή