Archive

Νοέμβριος 2013

Browsing

Ο μονόδρομος των γιατί…

Γράφει ο Ιωάννης Ζήνδρος, Ψυχολόγος Κέντρο Ψυχολογικής Παρέμβασης Θεραπεύω-Συν, Συν-ΘεραπεύωΖούμε σε μια κοινωνία η οποία ψάχνει συνεχώς για απαντήσεις. Το google search έχει μπει για τα καλά στην καθημερινότητά μας. Εκεί αναζητούμε και βρίσκουμε απαντήσεις ακόμη και για τα πιο απίθανα πράγματα. Γνώμη μου είναι πως η ζωή μας θα συνεχίζονταν κανονικά, ακόμα και αν δεν ξέραμε γιατί «οι τυφώνες έχουν γυναικεία ονόματα» ή γιατί «οι τενίστες τρώνε μπανάνα».Τι γίνεται όμως με τα πιο απλά, τα πιο καθημερινά γιατί; Πολλοί από τους ανθρώπους που επισκέπτονται το κέντρο μας ρωτούν γιατί νιώθουν έτσι; Γιατί νιώθουν λυπημένοι, γιατί νιώθουν φόβο…;Οι γονείς συχνά αναρωτιούνται γιατί το ένα τους παιδί είναι ήσυχο ενώ το άλλο είναι ίδιος ο Βελζεβούλ μετενσαρκωμένος σε μικρό τετράχρονο. Γιατί το παιδί κλαίει; Γιατί χτυπάει ή δαγκώνει άλλα παιδιά, ή γιατί κάθεται και το δαγκώνουν; Γιατί ο άνδρας μου δεν κάνει τίποτα και κάθεται στον καναπέ; Γιατί η γυναίκα…

Ο βραδινός επισκέπτης…

Εδώ και λίγο καιρό δίνουμε μια μικρή «μάχη» με τον μεγάλο μου γιο. Περίπου κάθε βράδυ εδώ και 2-3 μήνες, έρχεται στο κρεβάτι μας μέσα στη νύχτα και αν δεν δεχθεί να επιστρέψει στο κρεβάτι του, καταλήγω εγώ στο δικό του. Κράτησα το πρώτο μου παιδάκι 6 μήνες δίπλα μου, στην καλαθούνα του και το δεύτερο 9. Στη συνέχεια πήγαν στην κούνια τους και έμειναν εκεί μέχρι που τα ίδια μου έδειξαν ότι θέλουν να πάνε σε άλλο κρεβάτι. Έτσι ο μεγάλος κοιμάται από 2,5 χρονών σε μονό κρεβάτι. Και όταν λέμε κοιμάται… χαλασμός να γίνεται δίπλα του αυτός δεν καταλαβαίνει τίποτε! Ο μικρός από την άλλη με το που έκλεισε τον χρόνο και μετά από αρκετά ξενύχτια και γκρίνιες μέσα στην νύχτα, γιατί δεν του άρεσε καθόλου η κούνια, πήγε στο δικό του μονό κρεβάτι και άρχισε να κοιμάται δίχως διακοπή. Έχουμε αποφασίσει με τον άντρα μου πως το…

Η αντίστροφη μέτρηση για τις γιορτές ξεκίνησε!

Με αφορμή έναν πίνακα επιβράβευσης (θα σας γράψω για αυτό κάποια άλλη στιγμή) ξεκινήσαμε να μετράμε αντίστροφα για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά! Μεγάλος ενθουσιασμός!!!! Από το Σάββατο μετράμε μέρες. Ο πίνακάς μας είναι πολύ απλός. Θα χρειαστείτε: ένα φύλλο χαρτί Α3, χάρακα, στυλό και αυτοκόλλητα. Η ιδέα είναι να σημειώνουμε εμφανώς, με ένα αυτοκόλλητο, τις ημέρες που κάτι κάνουμε, να υπολογίζουμε τα Σαββατοκύριακα, πότε έχουμε σχολείο, δραστηριότητες, τις μέρες που θα βρεθούμε με φίλους, για να καταλήξουν όλα στις μέρες των γιορτών. Δική μας προσθήκη στον πίνακα, είναι ένα αυτοκόλητο για τις μέρες που κοιμηθήκαμε στο κρεβάτι μας μέχρι το πρωί (άλλη μεγάλη ιστορία). Ξεκινάμε λοιπόν: Σε ένα χαρτί Α3 σχεδιάζουμε κουτάκια και γράφουμε μέσα τους αριθμούς που αντιστοιχούν σε κάθε μέρα μέχρι τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά. Κολάμε ένα αυτοκόλλητο στις μέρες που έχουμε κάποια προγραμματισμένη δραστηριότητα (π.χ. ψαράκι για το κολυμβητήριο), τα Σαββατοκύριακα (λουλουδάκι) κτλ Φυσικά το…

Όταν η επιβεβαίωση έρχεται από τα παιδιά μας!

Καλημέρα, καλημέρα! Καταρχήν καλό μήνα σε όλους μας. Για μένα ο μήνας αυτός ξεκινάει με λίγη κούραση, λίγη αυπνία, ένα τσακ αγωνίας και πολλή πολλή χαρά… Από χθες κοιτάζω τον μικρούλη μου, τον Άλκη μου και χαμογελάω! Γιατί μεγάλωσε, μεγάλωσε και πια μιλάει τόσο καθαρά, επικοινωνεί μαζί μας και εκφράζεται. Ας τα πάρω από την αρχή όμως… Η Πέμπτη είναι για εμάς μέρα κολύμβησης. Μαμά και Άλκης λοιπόν κατευθυνόμαστε προς την πισίνα. Περνάει δίπλα μας μια μαμά η οποία με πολύ ήρεμο τόνο λέει στο δίχρονο κοριτσάκι της που έχει μείνει πιο πίσω «Μαρίζα γειά σου, φεύγει η μαμά. Θα έρθεις;». Η Μαρίζα όχι μόνο δεν έτρεξε προς την μαμά, αλλά γύρισε την πλάτη, αφού της είπε δυνατά «Γειά σου μαμά», και κίνησε προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η μαμά ατάραχη συνέχισε να περπατάει και να της φωνάζει «Φεύγω, μόνη σου θα μείνεις; Γειά σου Μαρίζα, πάει η μαμά, είσαι μόνη…

error: Content is protected !!