Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2013

Αξέχαστες ατάκες - "Δε μου νοιάζει"

Κυριακή πρωί. Οι γονείς χαλαροί πίνουν τον καφέ τους στην βεράντα και συζητούν. Τα παιδάκια παίζουν με τα αυτοκινητάκια τους στο σαλόνι. Ακούμε τις φωνούλες τους, τις συζητήσεις τους... Μικρός και μεγάλος αλλάζουν τις φωνές τους, την μια γίνονται ο Μακουίν (ο Κουίν όπως λέει ο Άλκης), ο Μπάρμπας ή ο Φιν Μακσφαίρας. Το παιχνίδι τους έχει ένταση, αγωνία, πέφτει "λάβα φωτιάς", τα αυτοκίνητα "σταγκάρουν", έρχεται ο ιπτάμενος πράσινος Μακουίν να τα σώσει...

Και ξαφνικά ακούγεται μόνο ο μεγάλος...

Μαμά: "Πού είναι το μικρό; Δεν το ακούω. Το βλέπεις;" (ρωτάω τον μπαμπά που έχει καλύτερη οπτική προς το σαλόνι)
Μπαμπάς: "Μπά! Πού είναι καλέ;"

Σηκώνομαι και τον βλέπω μπροστά από μια γλάστρα, στην οποία είχα φυτέψει λίγες μέρες πριν ένα αναρριχώμενο φυτό.

Μαμά: "Πήγαινε εσύ, δεν βλέπω τι κάνει, αλλά δεν αντέχω πάλι με τις γλάστρες" (εκείνες τις μέρες το αγαπημένο παιχνίδι του μικρού μας ήταν οι γλάστρες και το περιεχόμενό τους)
Μπαμπάς: "Άλκη τι κάνεις εδώ;"
Άλκης: "ΟΧΙ!"
Μπαμπάς: "Βρε Άλκη, τι κάνεις, μα τρώγονται τα χώματα; Αχ βρε το ξερίζωσες το φυτό της μαμάς; Σήκω, σήκω πάνω αμέσως!"
Άλκης: "ΟΧΙ!"
Άρης: "Μπαμπά, δεν θέλω να τον μαλώνεις τον αδερφό μου, κατάλαβες;"
Μπαμπάς: "Άρη άσε με και εσύ, κοίτα, κοίτα τι έκανε! Πάει το φυτό της μαμάς. Θα στεναχωρηθεί. Άσε που έφαγε και χώματα ο αδερφός σου. Καλά είμαστε σοβαροί, θα σε πονέσει η κοιλιά σου! Τρώγονται τα χώματα; Πω πω, πάει το φυτό, το έβγαλε όλο. Κοίτα βρε Άρη, είναι σωστό αυτό τώρα;"
Άρης: "Μπαμπά, άκου να σου πω! ΔΕ ΜΟΥ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΟ ΦΥΤΟ ΣΑΣ. Μόνο ο αδερφός μου μου νοιάζει, που εσείς τον μαλώσατε τώρα και τον κάνατε να κλαίει. ΜΟΝΟ Ο ΑΛΚΗΣ ΜΟΥ ΝΟΙΑΖΕΙ!"

Άντε μετά εσύ κακόμοιρε πατέρα να κρατηθείς, να μην γελάσεις.
Καημένε μπαμπά, που δεν σου νοιάζει το παιδί σου που κλαίει, παρά μόνο η γλάστρα της μαμάς.

Ακόμη γελάμε...........

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου