Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013

Ένα υπέροχο 4χρονο!

Τον τελευταίο καιρό, κοιτάζω το μεγάλο μου παιδάκι και δεν μπορώ να πιστέψω πόσο έχει μεγαλώσει! Κάθε μέρα γίνεται όλο και περισσότερο ένα μεγάλο αγοράκι, γεμάτο ζωή, ενέργεια, εκπλήξεις. Αυτό όμως που με εντυπωσιάζει περισσότερο είναι ο τρόπος που εκφράζεται. Το ξέρω, έχω ξαναγράψει για αυτό, με μια κάπως πιο αρνητική διάθεση. Σήμερα όμως θέλω να σας πω για το παιδί που έχει έναν συναισθηματικό κόσμο τόσο πλούσιο, τόσο γεμάτο, που ενώ με συγκινεί αφάνταστα, καμιά φορά με τρομάζει.



Σάββατο, 25 Μαΐου 2013

12 δευτερόλεπτα και 64 δέκατα

Γράφει ο
Ιωάννης Ζήνδρος, Ψυχολόγος
Κέντρο Ψυχολογικής Παρέμβασης
Θεραπεύω-Συν, Συν-Θεραπεύω

Τι θα λέγατε αν σας ζητούσαν να κριθείτε μέσα σε  12 δευτερόλεπτα και 64 δέκατα; Τι  θα λέγατε αν σας ζητούσαν να κρίνετε την επιτυχία και την αποτυχία μέσα σε 12 δευτερόλεπτα και 64 δέκατα;




Τετάρτη, 22 Μαΐου 2013

Σκυλίσια ζωή

Γράφει ο Ιωάννης Ζήνδρος, Ψυχολόγος
Κέντρο Ψυχολογικής Παρέμβασης
Θεραπεύω-Συν, Συν-Θεραπεύω

Όσοι με ξέρουν γνωρίζουν την αμφίθυμη σχέση που έχω με τον σκύλο μου. Τον αγαπάω, θέλω να περνάω χρόνο μαζί του, αλλά μου σπάει και τα νεύρα. Ειδικά τα βράδια που με ξυπνάει για να ανέβει στο κρεβάτι μου… θέλω να τον πνίξω. Το επόμενο πρωί λοιπόν καθόμαστε και μιλάμε. Του εξηγώ πού έκανε λάθος, γιατί δεν επιτρέπεται να ανεβαίνει στο κρεβάτι, τα όρια και τις υποχρεώσεις του και αυτός μου απαντά «ΓΑΒ». Η ίδια απάντηση πάντα, σε ότι κι αν του πω. «ΓΑΒ».



Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013

"Μαμά είμαι τρελαμένος!!!!!"

Κυριακή 19 Μαΐου 2013, ώρα 10:15

"Άρη μου, τώρα θα κλείσουμε την τηλεόραση για να ετοιμαστούμε! Θα πάμε στο πάρτυ του φίλου σου, θυμάσαι;"
"ΘΕΛΩ DVD, ΣΟΥ ΕΙΠΑ, ΔΕΝ ΘΑ ΝΤΥΘΩ!!!!!!"
"Καλό μου μην φωνάζεις, βλέπουμε μια ώρα τώρα DVD. Θα πάμε στο πάρτυ του φίλου σου να παίξετε!"
"ΔΕΝ ΘΑ ΝΤΥΘΩ, ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕ ΑΚΟΥΣ!!!!!!"
"Άρη μου, σε ακούω και προσπαθώ να σου πω...."
"ΟΧΙ, ΟΧΙ... ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ!!!!!!!!!"
Κάπου εκεί έπαθα το σοκ...!

Όπως όλα τα παιδάκια, έχει και το δικό μου τα ξεσπάσματά του, τα νεύρα του, τους θυμούς του, αλλά ποτέ έτσι. Αυτό ήταν καινούριο... Δεν μίλησα και προσπάθησα να συγκρατηθώ, να μην φωνάξω, να μην κλάψω, να μην ακυρώσω την έξοδό μας και κάτσω απλώς θυμωμένη μαζί του στο σπίτι. Δεν πέρασαν 5 λεπτά και ήρθε, με αγκάλιασε, με φίλησε και μου είπε: "Μαμά είμαι τρελαμένος!!!!!!". Και κάπου εκεί προσπάθησε να μου εξηγήσει πώς αισθάνεται ένα αγοράκι 4 ετών όταν είναι θυμωμένο: "Ξέρεις τι συμβαίνει; Θα φταίει ο αέρας που μπαίνει από το παράθυρο που είναι ανοικτό και μου ανακατέυει τα μυαλά, να έτσι μου τα κάνει (μου έδειξε κουνώντας τα χεράκια του με μανία γύρω από το κεφαλάκι του). Και εγώ τότε γίνομαι τρελαμένος και λέω ανοησίες και φωνάζω και κάνω αταξίες!!!". Προσπάθησα να του εξηγήσω πως είναι πολύ σημαντικό που καταλαβαίνει ότι δεν είναι σωστό να μιλάει έτσι. "Εγώ θα το ξεχάσω", του είπα "και σε ευχαριστώ που μου ζήτησες συγνώμη!"



Κυριακή, 12 Μαΐου 2013

Η γιαγιά

Από την ώρα που έγινα μάνα... δεν παύω να σκέφτομαι την δική μου μάνα!
Μια μέρα σαν την σημερινή θα είχε την τιμητική της! Από πολύ μικρά παιδιά, τα αδέρφια μου και εγώ ετοιμάζαμε μέρες πριν τα δώρα που θα της αγοράζαμε (συνήθως δεν είχαμε και αρκετά λεφτά), ως μαθήτρια λυκείου της αγόραζα ρούχα, για να είναι επιτέλους και αυτή όμορφη όπως της αξίζει, ως φοιτήτρια της έστελνα λουλούδια από το μακρινό Λονδίνο. Πάντοτε έλεγε πως δεν έπρεπε να χαλάμε τα λεφτά μας για αυτήν. Το κρυμμένο χαμόγελο όμως μαρτυρούσε πόσο ευτυχισμένη ένιωθε!

Από την ώρα που έγινα μάνα... δεν παύω να σκέφτομαι την δική μου μάνα!
Μια μέρα σαν την σημερινή θα είχε την τιμητική της! Όμως δεν είναι πια μαζί μας... Σήμερα όμως δεν θέλω να είμαι λυπημένη. Δεν θέλω να σκέφτομαι πόσα ζήσαμε, ή μάλλον πόσα δεν προλάβαμε να ζήσουμε μαζί της! Θέλω να την σκέφτομαι και να χαμογελώ!

Για αυτό αποφάσισα να σας γράψω για την άλλη μου "μαμά", την πεθερά μου! Όχι δεν θα αρχίσω να ξεκατινιάζομαι και να διαμαρτύρομαι, γιατί είμαι από εκείνες τις τυχερές νύφες που η πεθερά μου με αγαπάει. Και την αγαπώ και εγώ!


Τετάρτη, 8 Μαΐου 2013

Ο ύπνος των παιδιών

Αυτές τις μέρες διαβάζω το βιβλίο της Κατερίνας Χρυσανθοπούλου "Τα μωρά είναι άνθρωποι της νύχτας".
Είμαι ακόμη στην αρχή, αλλά μπορώ από τώρα να διακρίνω ότι πρόκειται για ένα καλογραμμένο βιβλίο, εμπεριστατωμένο, φιλικό πάνω από όλα προς τα μωρά και τους γονείς που επιλέγουν το γνωστό πλέον attachment parenting.