Archive

Ιανουάριος 2013

Browsing

Με αφορμή το χιόνι…

Πώς εξηγείς σε ένα παιδί την φτώχεια; Πώς εξηγείς σε ένα παιδί τι είναι ο άστεγος; Πώς του μαθαίνεις ότι κάποια παιδιά, ακόμη και μικρότερα από το ίδιο, ζουν στο δρόμο, ή κάτω από άθλιες συνθήκες, δεν πίνουν κάθε μέρα γάλα, δεν φοράνε πολύ ζεστά ρούχα, δεν έχουν παιχνίδια, δεν , δεν, δεν, δεν…. Με αφορμή το σημερινό χιόνι στο κέντρο της Αθήνας, σκέφτηκα πόσοι άνθρωποι σήμερα θα κοιμηθούν κουκουλωμένοι (όσοι έχουν κουβέρτες και όσοι καταφέρουν να τις κρατήσουν μέχρι το επόμενο πρωί), πόσοι μπορεί να κινδυνέψουν να χάσουν την ζωή τους από το κρύο, πόσοι ζουν σε άθλιες συνθήκες, στριμωγμένοι με τις οικογένειές τους σε σπιτάκια δίχως θέρμανση… Πώς φτάσαμε ως εδώ; Κάποτε περπατούσα στους δρόμους του Λονδίνου και έβλεπα την ίδια δυστυχία, μόνο που τότε έλεγα «Στην Ελλάδα δεν υπάρχει αυτό, είμαστε ακόμη άνθρωποι!». Πώς φτάσαμε ως εδώ; Χάσαμε όμως και την ανθρωπιά μας μαζί με τους μισθούς…

Η μαμά…

Είμαι από τους ανθρώπους που δεν πιστεύω ότι γεννήθηκα για να γίνω μητέρα. Σίγουρα το γυναικείο σώμα είναι φτιαγμένο για να φέρνει στον κόσμο μωρά (το πώς είναι ένα άλλο θέμα για να το αναλύσουμε κάποια άλλη στιγμή). Γονιός όμως δεν γεννιέσαι, δεν είναι ένστικτο, γίνεσαι. Είναι κάτι που το μαθαίνεις κάθε μέρα, κάνοντας λάθη, φωνάζοντας, μετανιώνοντας.. Είναι κάτι που το μαθαίνεις όταν ζητάς συγνώμη, όταν αγκαλιάζεις το παιδί σου και συνειδητοποιείς ότι αυτό το πλάσμα είναι δικό σου, το αγαπάς και κάθε μέρα το μαθαίνεις. Μαθαίνουμε μαζί με τα παιδιά μας τελικά. Εμείς τους δίνουμε τον κόσμο και αυτά μας κάνουν γονείς. Τα αγόρια μου με κάνουν κάθε μέρα μαμά, με τα γέλια τους, τις φωνές τους, τα κλάματα τους, τις ιδιοτροπίες τους, τα παιχνίδια τους, τις ευθύνες τους.. Γιατί τα λέω όλα αυτά σήμερα; Γιατί σαν σήμερα θα είχε γενέθλια η δική μου η μάμά… Και κάτι τέτοιες…

error: Content is protected !!