Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Σήμερα θα έρθει ο Άγιος Βασίλης!


 Μετράμε τις μέρες περιμένοντας τον Αγιο-Βασίλη μια προς μια εδώ και έναν μήνα! Και καθώς φέτος έχουμε δώρο μόνο την Πρωτοχρονιά, οι μέρες μάς φάνηκαν ατελείωτες! Όσο εμείς περιμέναμε, αυτός μας έστειλε ένα προσωπικό μήνυμα από αυτήν την ιστοσελίδα http://www.magicsanta.ca/homepage.html και φυσικά τον είδαμε 1-2 φορές ζωντανά (να φροντίζει και τους ταράνδους του) από αυτήν την ιστοσελίδα http://reindeercam.com/ .

Σήμερα όμως θα έρθει από το σπίτι μας, το βράδυ που τα παιδάκια θα κοιμούνται, για να μας φέρει, όπως άλλωστε του το έγραψε ο Άρης στο γράμμα του, ένα καράβι κατασκόπων για τον ίδιο και ένα μεγάλο αυτοκίνητο για τον αδερφό του τον Άλκη (γιατί αυτός δεν μπορεί να το ζητήσει και του αρέσει τόσο πολύ να χτυπάει τα αυτοκίνητα μεταξύ τους!). Τα κουλουράκια που φτιάξαμε πριν μερικές μέρες έχουν γίνει ανάρπαστα, όμως έχουμε αφήσει ένα μέσα στον δίσκο για τον Αγιο-Βασίλη. Επιπλέον πρέπει να βάλουμε και καρότα για να ταΐσει τους ταράνδους! Είναι η πρώτη χρονιά που το παιδί μου είναι τόσο ενθουσιασμένο με αυτές τις γιορτές! Χαζεύει τα φώτα, στολίσαμε μαζί το δέντρο, φτιάξαμε κουλουράκια, καταλαβαίνουμε και περιμένουμε με υπομονή την ημέρα που θα πάρουμε το δώρο μας...

Εγώ πάλι δεν θυμάμαι καθόλου τι έκανα ως παιδί με τον Αγιο-Βασίλη! Το μόνο που θυμάμαι, για ανεξήγητο λόγο, είναι να ξυπνάω ένα πρωί και να βρίσκω στο προσκεφάλι μου ένα τυλιγμένο κουτί. Μέσα είχε ένα παζλ με 1000 κομμάτια! Τότε θεωρούνταν πολύ σπουδαίο δώρο, καθώς ήταν από τα πρώτα που είχαν βγει με τόσα κομμάτια. Θυμάμαι όμως χρόνια αργότερα την αδερφή μου την Ηρώ
να περιμένει τον Αγιο-Βασίλη. Εκεί βέβαια στήναμε απίστευτα σκηνικά! Μέχρι που έβγαινε στο μπαλκόνι το καημένο για να δει το έλκηθρο!

Είναι σωστό τα παιδιά να πιστεύουν σε αυτό το μαγικό πρόσωπο; Πόσο θα πληγωθούν όταν καταλάβουν ότι δεν είναι υπαρκτό, ότι το κατασκευάσαμε για αυτά για να τα κάνουμε χαρούμενα;


 Δεν έχω την απάντηση... Για την ώρα ζω μαζί με τα παιδιά μου την μαγεία των ημερών, παίρνω δύναμη από το χαμόγελό τους, από την ανυπομονησία τους για το αυριανό πρωινό και εύχομαι να το απολαύσουν για όσο θα κρατήσει! Ένα παραμύθι είναι... είμαστε ποτέ αρκετά μεγάλοι για παραμύθια; Ειδικά για αυτά που φτιάχνουμε μόνοι μας;

Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2012

Τα δώρα των γιορτών!

 
Η οικονομική κρίση έχει πια γίνει κομμάτι της ζωής μας! Έτσι χτύπησε και τα φετινά μας δώρα. Εκεί που άλλες χρονιές βγαίναμε στα μαγαζιά και ψωνίζαμε για όλους (και αλίμονο φίλοι και συγγενείς είναι, θα πάρουμε κάτι καλό!), φέτος αποφασίσαμε να φτιάξουμε τα δώρα μας. Το χωριό μας σωτήριο! Μαζέψαμε πορτοκάλια και φτιάξαμε υπέροχη μαρμελάδα. Μαζέψαμε ελιές και τις φτιάξαμε, με πολύ κόπο πρέπει να σας πω, έτοιμες για φάγωμα! Φτιάξαμε κουλουράκια σε ό,τι σχήμα μπορεί κανείς να φανταστεί! Και cupcakes! Μέχρι και δικές μας χριστουγεννιάτικες κάρτες φτιάξαμε! Τι άλλο ήθελα; Η αγωνία μου είχε να κάνει με τους μικρούς παραλήπτες των δώρων. Πώς εξηγείς σε ένα μικρό παιδί ότι φέτος δεν έχει δώρο, αλλά ωραία μαρμελάδα; Και αν δεν τρώει ελιές; Πόσο στολισμένο πρέπει να είναι ένα κέικ για να γίνει εξίσου ελκυστικό με ένα Playmobil για παράδειγμα;

Και τότε κατάλαβα ότι έκανα ό,τι μισούσα, ό,τι κατηγορώ! Ζυγίζω την σημασία των δώρων με βάση την βιτρίνα, την διαφήμιση, το κόστος; Ντράπηκα! Αυτό θα μάθω στα παιδιά μου; Να ξινίζουν τα μουτράκια τους αν δεν τους αρέσουν τα δώρα που τους δίνουν; Και είπα ΟΧΙ...


Τα δωράκια που φτιάξαμε είχαν μεράκι, κέφι, γέλιο, κόπο, σκέψη... Δεν είναι fast food...
Όσο για τους μικρούς μας φίλους... μια μικρή on line έρευνα και βρήκαμε μικρές χειροτεχνίες που μπορούν να ζωγραφίσουν και να φτιάξουν, με λίγη βοήθεια ίσως από τους γονείς.
http://www.activityvillage.co.uk/russian_dolls.htm

Είμαι πολύ ευχαριστημένη! Τα πράγματα δεν έχουν αξία επειδή πληρώνουμε για αυτά, επειδή τα διαφημίζουν στην τηλεόραση, επειδή τα έχουν όλοι οι άλλοι... Τα πράγματα έχουν αξία επειδή είναι μοναδικά, είναι φτιαγμένα για αυτούς που αγαπάμε.

Όχι, δεν έκανα την φτώχεια θεωρία. Έκανα την θεωρία πράξη!



 

Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2012

Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα...

Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα... Μια ιδέα που βγήκε μέσα από την νέα μου ταυτότητα, αυτή της μαμάς, του γονιού... Μέσα από την ανάγκη να γνωρίσω και άλλους σαν και μένα, για να γίνουμε μια ομάδα που μοιράζεται πράγματα, συζητά, οργανώνεται, δημιουργεί! Οι καιροί είναι δύσκολοι και όσο ποτέ άλλοτε θέλω να πιστεύω στην δύναμη των ανθρώπων. Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα λοιπόν, με μια ανάγκη, μια φίλη και το εργαλείο που φέρνει πολύ κόσμο "κοντά" τα τελευταία χρόνια...
https://www.facebook.com/groups/267737159999714/

Friday freebies

Παρασκευή σήμερα. Μέρα για να κατεβάσουμε δωρεάν πράγματα που βρίσκουμε στο διαδίκτυο.
Με άλλα λόγια Friday freebies από αγαπημένη ιστοσελίδα!
http://www.activityvillage.co.uk/2013_planners.htm

Ήρθε και το blog

Καλημέρα! Είπα να το δοκιμάσω και αυτό... Ίσως τα καταφέρουμε και ως blog (για την ώρα είμαστε μια ομάδα στο Facebook, για όποιον θέλει να μας αναζητήσει)! Θα επανέλθω άμεσα...