Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Σήμερα θα έρθει ο Άγιος Βασίλης!


 Μετράμε τις μέρες περιμένοντας τον Αγιο-Βασίλη μια προς μια εδώ και έναν μήνα! Και καθώς φέτος έχουμε δώρο μόνο την Πρωτοχρονιά, οι μέρες μάς φάνηκαν ατελείωτες! Όσο εμείς περιμέναμε, αυτός μας έστειλε ένα προσωπικό μήνυμα από αυτήν την ιστοσελίδα http://www.magicsanta.ca/homepage.html και φυσικά τον είδαμε 1-2 φορές ζωντανά (να φροντίζει και τους ταράνδους του) από αυτήν την ιστοσελίδα http://reindeercam.com/ .

Σήμερα όμως θα έρθει από το σπίτι μας, το βράδυ που τα παιδάκια θα κοιμούνται, για να μας φέρει, όπως άλλωστε του το έγραψε ο Άρης στο γράμμα του, ένα καράβι κατασκόπων για τον ίδιο και ένα μεγάλο αυτοκίνητο για τον αδερφό του τον Άλκη (γιατί αυτός δεν μπορεί να το ζητήσει και του αρέσει τόσο πολύ να χτυπάει τα αυτοκίνητα μεταξύ τους!). Τα κουλουράκια που φτιάξαμε πριν μερικές μέρες έχουν γίνει ανάρπαστα, όμως έχουμε αφήσει ένα μέσα στον δίσκο για τον Αγιο-Βασίλη. Επιπλέον πρέπει να βάλουμε και καρότα για να ταΐσει τους ταράνδους! Είναι η πρώτη χρονιά που το παιδί μου είναι τόσο ενθουσιασμένο με αυτές τις γιορτές! Χαζεύει τα φώτα, στολίσαμε μαζί το δέντρο, φτιάξαμε κουλουράκια, καταλαβαίνουμε και περιμένουμε με υπομονή την ημέρα που θα πάρουμε το δώρο μας...

Εγώ πάλι δεν θυμάμαι καθόλου τι έκανα ως παιδί με τον Αγιο-Βασίλη! Το μόνο που θυμάμαι, για ανεξήγητο λόγο, είναι να ξυπνάω ένα πρωί και να βρίσκω στο προσκεφάλι μου ένα τυλιγμένο κουτί. Μέσα είχε ένα παζλ με 1000 κομμάτια! Τότε θεωρούνταν πολύ σπουδαίο δώρο, καθώς ήταν από τα πρώτα που είχαν βγει με τόσα κομμάτια. Θυμάμαι όμως χρόνια αργότερα την αδερφή μου την Ηρώ
να περιμένει τον Αγιο-Βασίλη. Εκεί βέβαια στήναμε απίστευτα σκηνικά! Μέχρι που έβγαινε στο μπαλκόνι το καημένο για να δει το έλκηθρο!

Είναι σωστό τα παιδιά να πιστεύουν σε αυτό το μαγικό πρόσωπο; Πόσο θα πληγωθούν όταν καταλάβουν ότι δεν είναι υπαρκτό, ότι το κατασκευάσαμε για αυτά για να τα κάνουμε χαρούμενα;


 Δεν έχω την απάντηση... Για την ώρα ζω μαζί με τα παιδιά μου την μαγεία των ημερών, παίρνω δύναμη από το χαμόγελό τους, από την ανυπομονησία τους για το αυριανό πρωινό και εύχομαι να το απολαύσουν για όσο θα κρατήσει! Ένα παραμύθι είναι... είμαστε ποτέ αρκετά μεγάλοι για παραμύθια; Ειδικά για αυτά που φτιάχνουμε μόνοι μας;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου